станаві́цца гл. стаць I 1, II;

станаві́ся! (каманда) ángetreten!;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дубка́ прысл. (звычайна са словамі стаць, станавіцца) гл. дyбам

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

spodleć

зак. стаць подлым; спадлець

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

spotężnieć

зак. узмацніцца, стаць магутным

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

spowszednieć

зак. стаць (зрабіцца) штодзённым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

osamotnieć

зак. стаць адзінокім (самотным)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

osierocieć

зак. асірацець, стаць сіратою

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

uniezależnić się

зак. стаць незалежным

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

стачы́цца ​1, сточыцца; зак.

Стаць тонкім у выніку тачэння.

стачы́цца ​2, сточыцца; зак.

Стаць прагрызеным, паточаным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ссе́сціся, 1 і 2 ас. не ўжыв., сся́дзецца; зак.

1. Выпасці ў выглядзе асадку з раствору.

2. Пра тканіну, матэрыял: стаць карацейшым, збегчыся.

3. Стаць больш шчыльным, цвёрдым.

Снег ссеўся.

4. Вылучыць дробныя цвёрдыя часткі, камкі (пра малако).

Малако сселася.

|| незак. ссяда́цца, -а́ецца.

|| наз. ссяда́нне, -я, н. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)