асе́тр, асятра, м.

Буйная прамысловая рыба, каштоўная сваім мясам і ікрой.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сала́ка, ‑і, ДМ ‑лацы, ж.

Дробная марская рыба сямейства селядцоў.

[Фін. salaka.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свежамаро́жаны, ‑ая, ‑ае.

Замарожаны ў свежым выглядзе. Свежамарожаная рыба. Свежамарожаная гародніна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вастрано́с, ‑а, м.

Каштоўная ў прамысловых адносінах марская рыба сямейства кефалей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

драбназу́бы, ‑ая, ‑ае.

З дробнымі зубамі, зубчыкамі. Драбназубая рыба. Драбназубая піла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падпа́хваць, ‑ае; незак.

Разм. Крыху пахнуць (звычайна непрыемна). Рыба ўжо падпахвае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стаўры́да, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Марская прамысловая рыба сямейства акунёвых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сяўру́га, ‑і, ДМ ‑рузе, ж.

Каштоўная прамысловая рыба сямейства асятровых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тайме́нь, ‑я, м.

Рыба сямейства ласасёвых, якая жыве ў рэках Сібіры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

А́МІЯ, глейная рыба (Amia calva),

рыба атрада аміяпадобных. Адзіны сучасны рэліктавы прадстаўнік атрада Amiiformes. Жыве ў неглыбокіх стаячых забалочаных вадаёмах Паўн. Амерыкі на Пд ад Вялікіх азёр.

Даўж. да 90 см. Цела акруглае, рыла кароткае. Восевы шкілет акасцянелы, на галаве скурныя косці (адзнака прымітыўных рыб). Луска цыклоідная; спінны плаўнік доўгі, хваставы — сіметрычны, круглаваты. Можа дыхаць атм. паветрам. Драпежнік.

Амія.

т. 1, с. 319

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)