внуша́ ть несов.
1. (вызывать) выкліка́ ць; (возбуждать) абуджа́ ць; (вселять) усяля́ ць, пасяля́ ць, надава́ ць; (навевать) навява́ ць; (лечить внушением) унуша́ ць;
э́ то внуша́ ет мне отвраще́ ниеэ́ та выкліка́ е (абуджа́ е) у мяне́ агі́ ду;
его́ вид внуша́ ет мне опасе́ ние за его́ здоро́ вье яго́ вы́ гляд выкліка́ е ў мяне́ (пасяля́ е ў мяне́ , навява́ е мне) бо́ язь за яго́ здаро́ ўе;
внуша́ ть страх выкліка́ ць страх;
2. (поучать) навуча́ ць; угаво́ рваць; (подговаривать) намаўля́ ць; (убеждать) перако́ нваць;
всегда́ внуша́ л ему́ , что необходи́ мо занима́ ться заўсёды ўгаво́ рваў (перако́ нваў) яго́ , што трэ́ ба займа́ цца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
упя́ цца , упну́ ся, упне́ шся, упне́ цца; упнёмся, упняце́ ся, упну́ цца; упя́ ўся, упя́ лася; упні́ ся; зак.
1. чым у што . Уперціся ў што-н. для апоры, адштурхоўвання, супраціўлення або моцна ўчапіцца за што-н.
У. ў дзверы і не пускаць каго-н. У. рукамі ў баранку аўтамашыны.
2. Напружыць свае сілы, напяцца.
Конь упяўся і крануў воз з месца.
3. перан. -н. (разм. ).
Упяўся і не пусціў мяне ў паездку.
|| незак. упіна́ цца , -а́ юся, -а́ ешся, -а́ ецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
быва́ ла пабочн. сл. á nchmal;
быва́ ла, ён ча́ ста захо́ дзіў да мяне́
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
адмаўча́ цца , ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.
Прамаўчаць, ухіліўшыся ад адказу, гутаркі. Мяне сустрэлі рогатам і крыкамі: «Раскажы, як ты хадзіў на спатканне!» Я адмаўчаўся.Шамякін .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́ трашчыць , ‑шчу, ‑шчыш, ‑шчыць; зак. , што .
Разм. Шырока раскрыць (пра вочы); вытарашчыць. Нагнуўшыся, .. [маці] прыцягнула мяне да сябе і сказала: — Ну чаго вачаняты вытрашчыў?.. Хадановіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абазва́ ць , абзаву, абзавеш, абзаве; абзавём, абзавяце; зак. , каго .
Назваць непрыстойным або зневажальным імем; даць каму‑н. мянушку. [Палашка:] — Ён [дзед Аўсей] мяне за-а-ціркай абазваў. Лынькоў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
знаха́ рства , ‑а, н.
Занятак знахара, знахароў. У старой гнеўна бліснулі вочы: — Што вам трэба ад мяне ? Я не займаюся знахарствам, няхай не брэшуць. Шамякін .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
затармасі́ ць 1 ‑машу, ‑мосіш, ‑мосіць; зак. , каго .
Разм. Замучыць, стаміць тармосячы. Дзеці мяне зусім затармасілі.
затармасі́ ць 2 ‑машу, ‑мосіш, ‑мосіць; зак.
Разм. Пачаць тармасіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паадсява́ цца , ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся; ‑аюцца; зак.
Адсеяцца — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае. [Макрына:] — Ужо ўсе паадсяваліся, а ў мяне і не пачата... Зарэцкі .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
падзешаве́ ць , ‑ее; зак.
Разм. Панізіцца ў цане, стаць дзешавейшым, больш танным. Прадукты падзешавелі. □ [Вера:] — Я жанчына, і мяне больш цікавіць тое, ці падзешавела малако. Мікуліч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)