дапусці́цца сов. (прийти в какое-л. состояние) дойти́;
д. да таго́, што і лю́дзі пераста́лі паважа́ць — дойти́ до того́, что и лю́ди переста́ли уважа́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
загамані́ць сов.
1. заговори́ть; (громко) загомони́ть; загалде́ть;
не́дзе ~ні́лі лю́дзі — где́-то заговори́ли лю́ди;
2. перен. зашуме́ть; загуде́ть;
~ні́ў стары́ бор — зашуме́л ста́рый бор
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
памеркава́цца сов. договори́ться, столкова́ться;
мы як-не́будзь з ім памярку́емся — мы ка́к-нибу́дь с ним договори́мся (столку́емся);
◊ свае́ лю́дзі — памярку́емся — погов. свои́ лю́ди — сочтёмся
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
туля́цца несов.
1. скрыва́ться;
лю́дзі туля́ліся па ляса́х — лю́ди скрыва́лись в леса́х;
2. (быть бесприютным, бездомным) скита́ться, юти́ться;
т. па све́це — скита́ться по све́ту
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
МАРФЕ́Й,
у стараж.-грэч. міфалогіі бог сноў, што сняць людзі, сын бога сну Гіпноса. Паводле міфаў, М. з’яўляецца людзям пад час сну ў розных чалавечых абліччах. У ант. мастацтве М. паказвалі як старога з крыламі за плячыма. У пераносным сэнсе «ўпасці ў абдымкі М.» — заснуць і сніць сны.
т. 10, с. 144
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗЮ́ЗЯ,
у бел. нар. міфалогіі бажаство — увасабленне холаду. З. ўяўлялі ў выглядзе лысага барадатага дзеда ў расхлістаным кажусе, які босы хадзіў па снезе. Паводле павер’яў, ён узнімаў завіруху, мяцеліцу, выклікаў сцюжу. Прымхлівыя людзі лічылі, што ў моцны мароз З. біў доўбняй па дрэвах і бярвенні, якія ад гэтага трашчалі.
т. 7, с. 123
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
trickle2 [ˈtrɪkl] v.
1. ка́паць; цячы́ то́нкім струме́ньчыкам, струме́ніцца; прасо́чвацца;
The news trickled out. Чуткі прасачыліся.
2. сцяка́цца;
People began trickling onto the square. Людзі пачалі сцякацца на плошчу.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
калі́бр, -а і -у, мн. -ы, -аў, м.
1. -у. Дакладны размер якога-н. вырабу, прадмета.
2. -у. Дыяметр канала ствала агнястрэльнай зброі.
Снарад вялікага калібру.
3. -у, перан. Пра форму, велічыню, якасць чаго-н.
Людзі рознага калібру.
4. -а. Вымяральны інструмент для праверкі размераў, формы і ўзаемнага размяшчэння частак вырабу (спец.).
|| прым. калі́бравы, -ая, -ае (да 1, 2 і 4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
асяро́ддзе, -я, н.
1. Сукупнасць прыродных або сацыяльных умоў, у якіх існуюць якія-н. арганізмы, жывуць і дзейнічаюць людзі.
Сацыяльнае а.
Навакольнае а.
2. Група людзей, звязаных агульнасцю ўмоў існавання, заняткаў і пад.
Рабочае а. сяброў.
3. спец. Рэчывы, целы, якія запаўняюць якую-н. прастору і маюць пэўныя якасці.
Воднае а.
Пажыўнае а.
|| прым. асяро́ддзевы, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.).
Асяроддзевыя фактары.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
антыграма́дскі, ‑ая, ‑ае.
Шкодны для інтарэсаў грамадства; варожы грамадству. [Скуратовіч, Седас] — гэта людзі, у якіх на першае месца выступае антыграмадская звярыная сутнасць. Барсток.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)