1.каго-што. Пакласці на верх, паверх чаго‑н. Ускласці плуг на калёсы. Ускласці рэчы на воз. □ [Антон] нічога не кажучы запрог падводу, усклаў хлопца ды да бацькі.Быкаў.Трэба было ўскласці камель бервяна на перадок, а верх на заднюю вось.Галавач.
2.што. Урачыста пакласці. У дні свят і мінчане і госці з розных краін і гарадоў прыходзяць сюды, каб ускласці вянкі і букеты, каб выказаць яшчэ раз сваю пашану памяці герояў...В. Вольскі.І прыйдуць сюды піянеры са школы Ускласці на помнік вянкі.Тарас.
3.што. Даручыць што‑н. каму‑н. На Шалюту, як былога камандзіра атрада, усклалі абавязкі старшыні райвыканкома.Дуброўскі.
4.што. Абл. Надзець. Ганна Сымонаўна.. другі раз у жыцці апранула шлюбную сукенку. Затым усклала на шыю пацеркі, а яны ж — у некалькі радоў!Дубоўка.
•••
Ускласці (узваліць) на плечыкаго,чые,каму — абцяжарыць чым‑н., звычайна справамі, працай, клопатамі і пад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
accord
[əˈkɔrd]1.
v.i.
быць у зго́дзе, згаджа́цца, пагаджа́цца
His account of the accident accords with yours — Яго́ны раска́з пра вы́падак згаджа́ецца з тваі́м
2.
v.t.
удзяля́ць; выка́зваць
to accord praise for good work — вы́казаць пахвалу́ за до́брую пра́цу
3.
n.
1) зго́да f.; сула́дзьдзе n., сула́днасьць; сугу́чнасьць, гармо́нія f.
2) умо́ва, дамо́ва f. пагадне́ньне n.
an accord with France — умо́ва з Фра́нцыяй
3) Law дабраахво́тнае пагадне́ньне m.
4) гармо́нія f., сула́дзьдзе ко́лераў або́ то́наў
•
- in accord
- of one’s own accord
- with one accord
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
state
[steɪt]1.
n.
стан -у m.
He is in a state of uncertainty — Ён у ста́не няпэ́ўнасьці
ice is water in a solid state — Лёд
2.
1) гэ́та вада́ ў цьвёрдым ста́не
2) стано́вішча n.; ранг -у m.
3) штат -у m.
the state of Alaska — штат Аля́ска
4) дзяржа́ва, адміністра́цыя f.
3.
v.t.
каза́ць, выка́зваць; заяўля́ць
to state one’s view — вы́казаць свой по́гляд
4.
adj.
дзяржа́ўны
State Department — Дзяржа́ўны Дэпарта́мэнт
state control — дзяржа́ўны кантро́ль
•
- be in a state
- lie in state
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
даве́рм., даве́р’ен. Vertráuen n -s (auf A, in A, zu D – да каго-н.), Zútrauen n -s (zu D – да каго-н.);
вы́казаць даве́р sein Vertráuen áussprechen*;
карыста́цца даве́рам Vertráuen geníeßen*;
пазбаўля́ць каго-н даве́руj-m das Vertráuen entzíehen*;
2. (вера, адчуванне пэўнасці) Gewíssheit f -, -en; Sícherheit f -; Zúversicht f -;
упэ́ўненасць у сваі́х сі́лах das Vertráuen auf die éigenen Kräfte;
упэ́ўненасць у сабе́ Sélbstvertrauen n -s, Sélbstsicherheit f -;
упэ́ўненасць у за́ўтрашнім дні gesícherte Zúkunft;
упэ́ўненасць у перамо́зе Síegeszuversicht f;
з упэ́ўненасцю sícher, zúversichtlich, vóller Überzéugung [Zúversicht];
сцвярджа́цьшто-н.з упэ́ўненасцюetw. mit áller Gewíssheit beháupten
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́вернуць, ‑ну, ‑неш, ‑не; зак., каго-што.
1. Перавярнуць унутраным бокам наверх. Вывернуць навалачку. □ Міхась скінуў кажух, вывернуў уверх шэрсцю і накінуў на сябе.Колас.
2. Варочаючы, выняць, выцягнуць; вырыць. Вывернуць пянёк з коранем. □ І першацвет далікатны парэчкавы, І чарназём той, што вывернуў крот, — Тры гады не ўдыхаў.Барадулін.// Падаць неўласцівы паварот; вывіхнуць. Вывернуць нагу.
3.Разм. Выліць, высыпаць, перакуліўшы пасудзіну; вываліць, выкуліць. Вывернуць вядро вады. □ За якую гадзіну назбіраў поўны кошык, а грыбоў у гэтай мясцінцы яшчэ многа. Прыйшлося вывернуць кошык, паадразаць ножкі і пакінуць толькі шапачкі.С. Александровіч.// Выкуліць з саней, лодкі і пад. [Янка:] — Ну, садзімся! Марыська, наперад за фурмана. Бяры лейцы ў рукі ды моцна трымай, каб не вывернулі!Чарот.
•••
Вывернуць душу — падзяліцца з кім‑н. сваімі перажываннямі, думкамі і пад.; расказаць усё да канца, выказаць самае запаветнае. Поўны трывогі,.. [Скуратовіч] меў патрэбу вывернуць перад кім сваю душу.Чорны.Мне хацелася гаварыць і гаварыць, нават душу вывернуць, каб Марылька паверыла кожнаму майму слову.Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Méinungf -, -en ду́мка, меркава́нне, по́гляд;
méiner ~ nach на мар ду́мку, па-мо́йму;
éine vóreingenommene ~ прадузя́тае меркава́нне;
öffentliche ~ грама́дская ду́мка;
ich bin der ~, dass… я лічу́ [тако́й ду́мкі], што…;
wir sind éiner ~ мы ду́маем [мярку́ем] тое ж са́мае;
séine ~ ságenвы́казаць сваю́ ду́мку;
sich der ~ híngeben* прыйсці́ да ду́мкі;
ganz méine ~! ца́лкам (з Ва́мі) зго́дзен!
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Úrteiln -(e)s, -e
1) меркава́нне, ду́мка;
sein ~ über j-n, etw. (A) fällen [ábgeben*]вы́казаць сваё меркава́нне нако́нт каго́-н., чаго́-н.;
sich (D) ein ~ über etw. (A) bílden скла́сці сабе́ ду́мку [меркава́нне] аб чым-н.
2) рашэ́нне
3) юрыд. прысу́д, прыгаво́р;
ein ~ (aus)spréchen* [fällen] вы́несці прыгаво́р [прысу́д];
óhne ~ und Recht без суда́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)