апыля́льнік, ‑а,
1. Пераносчык пылку кветак з тычынак на песцік (насякомыя, птушкі, вецер,
2. Тое, што і апыльвальнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апыля́льнік, ‑а,
1. Пераносчык пылку кветак з тычынак на песцік (насякомыя, птушкі, вецер,
2. Тое, што і апыльвальнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бугры́цца, бугрыцца;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ва́пнавы, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з вырабам вапны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўвядзёрны, ‑ая, ‑ае.
Емістасцю ў палавіну вядра.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вадо́хрышча ’хрышчэнне’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
spring2
1. крыні́ца;
spring water крыні́чная
2. спружы́на; рысо́ра
3. скачо́к;
take a spring уско́чыць
4.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
прэ́сны
1. úngesalzen; úngewürzt; úngesäuert (пра хлеб);
прэ́сная
2.
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
крыні́чны Quell-;
крыні́чная
кры́пта
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
АРАША́ЛЬНАЯ СІСТЭ́МА,
зямельная тэрыторыя з комплексам размешчаных на ёй гідратэхн. збудаванняў, прызначаных для арашэння. Уключае крыніцу вады, водазабор, водаправодную і водаразмеркавальную сетку, прыстасаванні для пераводу вады з праточнага стану ў глебавыя вільгацезапасы, прылады і абсталяванне для кіравання арашэннем, дапаможныя збудаванні.
Адрозніваюць арашальную сістэму: самацёчныя (арашальныя землі ніжэй за ўзровень вады ў вадаёме) і з
А.П.Ліхацэвіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
іржа́вы
1.
2. заржа́вленный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)