струп, ‑а,
Корка, якая зацягвае паверхню або краі раны, ранкі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
струп, ‑а,
Корка, якая зацягвае паверхню або краі раны, ранкі
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трамплі́н, ‑а,
1. Спартыўнае прыстасаванне, збудаванне для адштурхвання
2.
[Фр. tremplin.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трансцэндэ́нтны, ‑ая, ‑ае.
1. У ідэалістычнай філасофіі — недаступны чалавечаму пазнанню, недасягальны для чалавечага розуму.
2.
[Ад лац. transcendens, transcendentis — які выходзіць за межы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фальсіфіка́цыя, ‑і,
1.
2. Падробленая рэч, якая выдаецца за сапраўдную; падробка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
штэ́псель, ‑я,
Металічная вілка ў пластмасавым або гумавым корпусе,
[Ням. Stepsel.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ро́спісь ’рэгістрацыя шлюбу’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыдо́лле ’добрая доля, долечка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Людска́я ’памяшканне для прыслугі
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)