атаяса́мліванне, ‑я, н.

Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. атаясамліваць — атаясаміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

атручэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. атруціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ацвярдзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. ацвярдзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аце́пванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. ацепваць, ацепвацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бедава́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. бедаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паміра́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. паміраць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памутне́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. памутнець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

папіка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. папікаць — папікнуць; папрок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паралізава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. паралізаваць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кана́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. канаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)