абду́рванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдурваць — абдурыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблі́сценне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. аблісцець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абнасе́ньванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абнасеньваць — абнасеніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абрусе́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. абрусець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсма́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абсмальваць — абсмаліць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсмо́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. абсмольваць — абсмаліць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абстрагава́нне, ‑я, н.

Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абстрагаваць, абстрагавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асма́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. асмальваць — асмаліць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асмо́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. асмольваць — асмаліць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асуджэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. асудзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)