бакала́ўр, ‑а, м.

1. Даўней у заходнееўрапейскіх і рускіх універсітэтах (цяпер у Англіі) — першая вучоная ступень. У 1506 годзе Ф. Скарына атрымаў вучоную ступень бакалаўра філасофіі. □ Просты салдат, які .. ў перапынках роздуму пілікаў на губным гармоніку, быў вучоным чалавекам. Пасля ён гаварыў, што рыхтаваўся на бакалаўра мастацкіх навук. Ракітны.

2. У сучаснай Францыі і некаторых іншых краінах — асоба, якая скончыла сярэднюю школу.

[Лац. baccalaureus.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чалаве́чны, ‑ая, ‑ае.

Уважлівы, чулы, душэўны; гуманны. Калі гляджу на роднае аблічча, На востры зрок з-пад стомленых павек, — Вось-вось з граніту сыдзе просты, блізкі І самы чалавечны Чалавек! Звонак. [Насця:] Які вы добры, чалавечны! Даруйце мне мой тон. Колас. Купала сябраваў з Міровічам, ён яму вельмі падабаўся і як творца, і як чалавек з вясёлым, жывым характарам, вельмі чалавечным і добразычлівым. Рамановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

informal

[ɪnˈfɔrməl]

adj.

1) нефарма́льны; неафіцы́йны; без датрыма́ньня фарма́льнасьцяў

2) про́сты, во́льны; штодзённы (пра во́пратку)

3) гутарко́вы, размо́ўны, нелітарату́рны (сло́ва)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

chaste

[tʃeɪst]

adj.

1) цно́тны, цнатлі́вы, няві́нны; чы́сты, чэ́сны

2) прысто́йны, сьці́плы

3) Figur. про́сты (у сты́лі, гу́сьце), няшма́т аздо́блены

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

artless

[ˈɑ:rtləs]

adj.

1) неартысты́чны; неабву́чаны, некваліфікава́ны

2) няві́нны, адкры́ты, няхі́тры, про́сты, наі́ўны

3) натура́льны, няшту́чны

artless beauty — натура́льная прыгажо́сьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

abstemious

[əbˈsti:miəs]

adj.

1) стры́маны; памярко́ўны (асаблі́ва ў ядзе́ньні, піцьці́)

2) ве́льмі про́сты, абмежава́ны

an abstemious diet — ве́льмі абмежава́ная дые́та

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

straightforward

[,streɪtˈfɔrwərd]

1.

adj.

1) сумле́нны; шчы́ры, адкры́ты

2) які́ ідзе́ або́ вядзе́ про́ста напе́рад; про́сты, про́сталіне́йны

2.

гл. straightforwards

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ні́зкі, -ая, -ае; ні́жэйшы.

1. Малы па вышыні, які знаходзіцца на невялікай вышыні ад зямлі.

Нізкае дрэва.

Н. плот.

Ляцець нізка (прысл.).

2. Які не дасягнуў звычайнай сярэдняй нормы, пэўнага ўзроўню.

Н. ціск.

Нізкая тэмпература.

3. Дрэнны па якасці або наогул дрэнны.

Нізкая якасць драўніны.

4. перан. Подлы, ганебны.

Н. учынак.

Так рабіць нізка (у знач. вык.).

5. У 18 — пачатку 19 ст. пра стыль мовы: звычайны, просты, не прыняты ў літаратуры.

6. Невялікай вышыні (пра гукі, голас і пад.).

Н. бас.

Н. голас.

Спяваць нізка (прысл.).

|| памянш.-ласк. ні́зенькі, -ая, -ае (да 1 знач.).

|| наз. ні́засць, -і, ж. (да 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сці́пла прысл., сці́плы

1. beschéiden;

2. (просты, без прэтэнзій на раскошу) éinfach, ánspruchslos;

жыць сці́пла in beschéidenen Verhältnissen lében;

3. (нязначны, невялікі) ärmlich, dürftig, karg;

сці́плы заро́бак kärglicher Verdíenst

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

mere

[mɪr]

adj, superl. merest

нічо́га і́ншага, як; звыча́йны, про́сты; то́лькі

The cut was the merest scratch — Парэ́з быў звыча́йнай дра́пінай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)