thunderbolt

[ˈӨʌndərboʊlt]

n.

1) мала́нка з гро́мам

2) Figur. не́шта нечака́нае; гром зь я́снага не́ба

3) Figur. дынамі́чны чалаве́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

заясне́цца, ‑еецца; зак.

Разм. Тое, што і заяснець (у 2 знач.). Як лагодная ўсмешка, заяснелася неба на ўсходзе, заяснелася і паружавела. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

снег снег, род. сне́гу м.;

◊

как снег на́ голову бы́ццам з не́ба спаў; як з хма́ры спаў;

прошлого́дний снег ле́ташні снег.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

блінк-кампара́тар

(ад англ. blink = мігцець + кампаратар)

прыбор для параўнання дзвюх фатаграфій аднаго і таго ж участка неба, якія атрыманы ў розны час адным тэлескопам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

АНА́ФАРА (грэч. anaphora літар. вынясенне ўверх),

адзінапачатак, стылістычная фігура ў вершаскладанні — паўтарэнне аднолькавых гукаспалучэнняў, слоў ці выразаў у пачатку вершаваных радкоў або суседніх строфаў (адпаведна выдзяляюць гукавую, лексічную і сінтаксічную анафару). Павышае эмацыянальнасць паэт. выказвання, узвышае яго тон, кампазіцыйна арганізуе, яднае асобныя радкі і часткі тэксту. Прыклад лексічнай анафары:

Зноў навіслі цёмны хмары,
Зноў туманы неба крыюць,
Зноў па свеце ходзяць мары,
Зноў крапчэй нам віхры выюць...
(Цётка. «Бура ідзе»)

т. 1, с. 341

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МА́ННА,

1) застылы сок некаторых раслін (ясеня маннага, грабеншчыка і інш.), што выцякае з ранак на кары.

2) Некалькі відаў вандроўных лішайнікаў сям. леканоравых (засушлівыя вобласці ў Паўд.-Усх. Еўропе, Паўд.-Зах. Азіі і Паўн. Афрыцы). Маюць выгляд камячкоў дыям. да 4 см гліністага ці папяліста-шэрага колеру, якія да глебы не прымацоўваюцца. Лёгка пераносяцца ветрам на вял. адлегласці. Ядомыя (магчыма, адсюль і легенда пра М., якая «падае з неба»).

т. 10, с. 84

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

запалымне́ць сов.

1. запламене́ть, заполыха́ть;

агні́ ~не́лі — костры́ запламене́ли (заполыха́ли);

2. запламене́ть;

~не́ла не́ба на ўсхо́дзе — запламене́ло не́бо на восто́ке

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аблажы́цца сов.

1. обложи́ться;

а. кні́гамі — обложи́ться кни́гами;

2. (покрыться, затянуться) заволо́чься, обволо́чься;

не́ба ~жы́лася хма́рамі — не́бо заволокло́сь (обволокло́сь) ту́чами

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прасвятле́ць сов., прям., перен. просветле́ть;

не́ба ~ле́ла — не́бо просветле́ло;

у галаве́ ~ле́ла — безл. в голове́ просветле́ло;

твар ~ле́ў — лицо́ просветле́ло

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

святле́ць несов., прям., перен. светле́ть;

не́ба ~ле́е — не́бо светле́ет;

на дварэ́ ~ле́е — безл. на у́лице светле́ет;

по́зірк ~ле́е — взгляд светле́ет

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)