муравьи́ный мурашы́ны;

муравьи́ный спирт фарм. мурашы́ны спірт;

муравьи́ная кислота́ хим. мурашы́ная кіслата́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хро́мавы

1. хім. Chrom- [kro:m-];

хро́мавая кіслата́ Chrómsäure f -;

2. (пра скуру) Chrom- [kro:m-]; chrómledern

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Karból n -s, ~säure

f - карбо́лавая кіслата́; разм. карбо́лка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kóhlensäure f - хім.

1) ву́гальная кіслата́

2) вуглякі́слы газ

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

азо́тны Stíckstoff-;

азо́тная кіслата́ хім. Salpétersäure f -;

азо́тнае ўгнае́нне с.-г. Stíckstoffdünger m -s

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Вітамін Bc, гл. Фоліевая кіслата

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Антыпелагрычны фактар, гл. Нікацінавая кіслата

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Капро́н ’штучнае валакно з сінтэтычнай смалы капралактаму’ (ТСБМ), у склад якога ўваходзіць капронавая кіслата, якая была так названа паводле лац. назвы ’казы’ — capra (невялікая колькасць кіслаты маецца ў казіным малацэ) (Шанскі, 2 (К), 58; ЕСУМ, 2, 376).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Паўчы́хуравацца ’прагаладацца’ (Ян.). Няясна. Магчыма, да чухацца ’свярбець’, укр. чіхрати ’церціся’, ’драпаць’, чухраться ’драцца, драпацца’, якія Слаўскі (1, 124) выводзіць з czesać ’часаць’. Слова магло першапачаткова абазначаць ’стан, калі нешта дзярэ, паліць, як кіслата ў пустым страўніку’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

хло́рный хим. хло́рны;

хло́рная кислота́ хло́рная кіслата́;

хло́рная и́звесть хло́рная ва́пна, разг. хлёрка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)