алі́ўкавы оли́вковый;

~вае дрэ́ва — оли́вковое де́рево;

а. але́й — оли́вковое ма́сло;

а. ко́лер — оли́вковый цвет;

◊ ~вая галі́нка — оли́вковая ветвь

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

◎ Псі́ніць ’намакаць да гніення, набываючы сіні колер’ (ТСБМ, Нас.). Ад псіна, псіны, гл. папярэдняе слова. Сувязь з сіні другасная.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

off-white

[,ɔfˈhwaɪt]

1.

n.

бру́дна-бе́лы ко́лер, ве́льмі сьве́тлы бэ́жавы або́ шэ́ры ко́лер

2.

adj.

ама́ль бе́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

apricot [ˈeɪprɪkɒt] n.

1. bot. абрыко́с; абрыко́савае дрэ́ва;

apricot jam абрыко́савы джэм

2. абрыко́савы ко́лер

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

restrained [rɪˈstreɪnd] adj. стры́маны; спако́йны;

a restrained smile стры́маная ўсме́шка;

a restrained colour спако́йны ко́лер

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

technicolor [ˈteknɪˌkʌlə] n. BrE, infml я́ркі, інтэнсі́ўны ко́лер;

in glorious technicolor у цудо́ўных сакаві́тых тана́х

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

cerise

[səˈri:z]

n.

вішнёвы ко́лер, ві́шня f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

зачырвані́ць, ‑ваню, ‑воніш, ‑воніць; зак., каго-што.

Зрабіць чырвоным, афарбаваць у чырвоны колер. Болю асабліва не было, а кроў цякла, зачырваніла ўсё галіфэ. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гемаглабі́н, ‑у, м.

Бялковае рэчыва ў саставе крыві, якое надае ёй чырвоны колер і служыць пераносчыкам кіслароду ад органаў дыхання да ўсіх тканак арганізма.

[Ад грэч. háima — кроў і лац. globus — шар.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́цвісці, ‑цвіце; зак.

Страціць першапачатковы колер; зліняць. Выцвілі шпалеры на сценах. □ Валасы ў дзяўчыны выцвілі, твар загарэў, аж чорны стаў, а нос аблупіўся. Васілёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)