намуці́ць, ‑мучу, ‑муціш, ‑муціць; зак., чаго.

Разм. Узняць каламуту, зрабіць каламутным. Намуціць вады каля берага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

панамярза́ць, ‑ае; зак.

Намерзнуць у вялікай колькасці або ў многіх месцах. Панамярзала лёду каля калодзежа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сухано́с, ‑а, м.

Пералётная птушка атрада гусіных, якая жыве пераважна ў стэпавых зонах каля вадаёмаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

◎ Пы́ля ’каля, побач’ (Бес.), параўн. укр. піля ’тс’. Усе да укр. біля ’тс’ або стараж.-рус. подьлі ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

podnóże

podnóż|e

н. падножжа;

u ~a góry — каля падножжа гары, пад гарою

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

нотабе́не

(лац. nota bene = заўваж добра)

памета NB на палях кнігі, рукапісу, дакумента каля слоў, на якія трэба звярнуць асаблівую ўвагу.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

vigil [ˈvɪdʒɪl] n.

1. няспа́нне, нядрэ́мнасць;

keep a vigil не спаць, не драма́ць

2. кругласу́тачная дэманстра́цыя пратэ́сту (каля якога-н. міністэрства)

3. eccl. усяно́чная;

the Easter vigil веліко́дная ю́трань

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кар

(ням. Kar)

чашападобнае паглыбленне каля вяршыні гары, што ўтвараецца пад уплывам марознага выветрывання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

кардулегастэры́ды

(н.-лац. cordulegasteridae)

сямейства насякомых атрада стракоз; жывуць каля берагоў рэк і ручаёў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

паранама́зія

(гр. paranomasia, ад para = каля + onomazo = называю)

стылістычная фігура, заснаваная на ўжыванні паронімаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)