слу́жка, ‑і, ДМ ‑у, Т ‑ам, м.; ДМ ‑жцы, Т ‑ай (‑аю), ж.
1.м. і ж. Работнік (работніца), слуга. Ішлі, нябожчыка хвалілі, Як чалавека й служку князя, Як і вядзецца ў такім разе.Колас.Хлопцы вы з вусамі, Гаспадарцы самі; Не шукайце служкі Папраўляць падушкі.Пысін.Што цяпер рабіць са служкам? Дзе яго надзець?Чарнышэвіч.Хто ж суніме гора служкі, З кім жа ёй пагаварыць?Броўка.
2.м. Слуга ў манастыры, царкве або пры архірэю. Манастырскі служка. Архірэйскі служка. Будучы строгім рэалістам, пісьменнік не адмаўляе станоўчых рыс, уласцівых і некаторым служкам царквы.Навуменка.// Слуга ў сінагозе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уніжэ́нне, ‑я, н.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. уніжаць — унізіць; дзеяннеістанпаводлезнач.дзеясл. уніжацца — унізіцца. І расказваў дзед Талаш пра свае прыгоды, пра стажок, пра сваё ўніжэнне перад польскімі жаўнерамі, пра іх насмешкі і здзек.Колас.Калі чалавек заскарузне ў сваіх звычках.., дык ужо вельмі цяжка яго перайначваць. Усякая спроба змяніць натуру такога чалавека ў лепшы бок успрымаецца ім як уніжэнне яго асобы.Дуброўскі.
2. Тое, што прыніжае, зневажае чалавека, яго годнасць. Тое, што .. [Яраш] вымушаны рабіць з гэтага бязвіннага наведвання тайну, уніжала і абражала. А ўніжэнне для яго, гордага і незалежнага, было самай страшнай карай.Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чу́хацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Чухаць, скрэбці сваё цела ці якую‑н. частку яго. Седзячы на ложку, [Маня] доўга сапла, пазяхала ўголас, чухалася, — ніяк не магла прачнуцца.Мележ.Дзядзька Мікалай зноў пачынае драмаць, але хутка ўсхопліваецца — не даюць спакою паразіты, чухаецца, і зноў нікне галавою.Ставер.//перан.Разм. Быць вымушаным ліквідоўваць вынікі якой‑н. дзейнасці. [Аляксандр Дзям’янавіч:] — Работкі лётчыкам хапіла. Фашысты і цяпер яшчэ чухаюцца, мост усё ладзяць.Лынькоў.
2.перан.Разм. Марудна, няўмела, без жадання што‑н. рабіць. [Бог:] — Ды нячыстай рознай твары Па адной вазьмі ты пары, А ўсіх чыстых па сем пар. Ну, не чухайся, а жар!Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
obchodzić
obchodzi|ć
незак.
1. абыходзіць; рабіць абход;
2. абыходзіць; мінаць;
~ć ustawy — абыходзіць законы;
3. святкаваць; адзначаць;
4. цікавіць; закранаць;
to go nic nie obchodzić — гэта яго не тычыцца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
bąk
м.
1. бугай;
2.разм. сляпень, сляпіца, авадзень;
3. ваўчок;
4. бутуз, карапуз;
strzelić ~a — зрабіць (сказаць, ляпнуць) глупства;
zbijać ~i — біць лынды (бібікі); нічога не рабіць; гультайнічаць, лодарнічаць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
kłaść
незак. класці;
kłaść nacisk — рабіць упор, падкрэсліваць;
kłaść podpis — падпісваць;
kłaść na — czyj
karb — залічаць на чый рахунак;
kłaść podwaliny — закладваць фундамент;
kłaść zdrową głowę pod Ewangelię — падстаўляць шыю
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
comment
[ˈkɑ:ment]1.
n.
1) тлумачэ́ньне n., заўва́га f., камэнта́р -а́m.
2) за́цемка f., выка́званьне n.
3) гу́тарка f., абгаво́р -у m.
2.
v.i.
1) піса́ць паясьня́льныя або́ крыты́чныя за́цемкі
2) выка́звацца, рабі́ць заўва́гі
3) абгаво́рваць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
crease
[kri:s]1.
n.
1) фа́лда, змо́ршчына f. (у во́пратцы), кант -у m. (на нагаві́цах)
2) лі́нія (у спарто́вых гу́льнях)
2.
v.t.
1) рабі́ць фа́лду, скла́дкі, кант (на по́ртках), пакаме́чыць (суке́нку)
2) падстрэ́ліць (зьвяра́)
3.
v.i.
пакамя́чыцца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
derive
[dɪˈraɪv]
v.t.
1) атры́мваць; здабыва́ць; чэ́рпаць
to derive pleasure from — атрыма́ць прые́мнасьць ад
2) выво́дзіць з чаго́, вызнача́ць
3) пахо́дзіць, прасо́чваць пахо́джаньне ці пача́ткі
words derived from Latin — сло́вы лаці́нскага пахо́джаньня
4) рабі́ць высно́ву шля́хам дэду́кцыі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)