зажыва́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. зажываць ​1 — зажыць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зазыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зазываць — зазваць; настойлівае запрашэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зако́пванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. закопваць — закапа́ць, закопвацца — закапа́цца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залёт, ‑у, М ‑лёце, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. залятаць — заляцець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

залучэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. залучаць — залучыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замо́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. замочваць (у 2, 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зараджа́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зараджаць ​2 — зарадзіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зараста́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. зарастаць — зарасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зару́бліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. зарубліваць ​1 — зарубіць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышчало́чванне, ‑я, н.

Дзеянне і працэс паводле знач. дзеясл. вышчалочваць — вышчалачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)