think little of smb./smth. быць невысо́кай ду́мкі аб кім-н./чым-н.;
I see little of him now. Цяпер я рэдка яго бачу;
Our plans came to little. З нашых планаў амаль нічога не атрымалася.
2. : what little/the little то́е нямно́гае, та́я кры́ха/ма́ласць;
I gave him the little I had. Я аддаў яму тую крыху, што меў.
♦ little by little ма́ла-пама́лу, памале́ньку, паступо́ва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
any1[ˈeni]pron.
1. (у пыт. ск.) хто-не́будзь, што-не́будзь; які-не́будзь, не́йкі, хоць які́; ко́лькі-не́будзь;
Do any of you want to come? Хоча хто-небудзь з вас прыйсці?
2. (у адм. ск.) ніхто́, нішто́; нія́кі;
I haven’t talked to any of my friends. Я не гаварыў ні з кім з маіх сяброў.
3. (у сцвярдж. ск.) уся́кі, любы́, ко́жны;
Take any of these books. Бяры любую з гэтых кніг.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
what[wɒt]pron. што; які́;
What’s your name? Як вас зваць?;
What are you?Кім вы працуеце?;
What’s the time? Каторая гадзіна?;
What books do you want? Якія кніжкі вам патрэбны?
♦
and what notinfml і чаго́ то́лькі не было́;
what a pity! як шкада́!;
what for? нашто́ ?; наво́шта?; чаму́?;
what if а што, калі́;
what of it?/so what?infml ну і што з гэ́тага?;
what’s what?infml што да чаго́?
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
who[hu:, hu]pron.
1. хто; які́;
Who is absent? Хто адсутнічае?;
The man who was here is an artist. Чалавек, які тут быў, – мастак;
Who on earth is it? І хто б гэта мог быць?;
Who am I to tell you that? І хто я такі, каб табе гэта гаварыць?
2.infml каго́, каму́, кім;
Who is the money for? Для каго гэтыя грошы?
♦
know/learn who’s who ве́даць/даве́дацца, хто ёсць хто
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
object
1.[ˈɑ:bdʒekt]
n.
1) прадме́т -у m., рэч f.
2) аб’е́кт -у m. (вывучэ́ньня)
3) сьме́шны або́ дзіўны́ тып чалаве́ка
4) мэ́та f.
to fail in one’s object — не асягну́ць мэ́ты
5) дапаўне́ньне n.
direct object — про́стае дапаўне́ньне
indirect object — уско́снае дапаўне́ньне
2.[əbˈdʒekt]
v.
1) пярэ́чыць; не згаджа́цца з кім, выступа́ць супро́ць, супраціўля́цца
I object to smoking — Я супро́ць курэ́ньня
2) не любі́ць, не цярпе́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
peer
I[pɪr]
n.
1) раўня́ -і m. & f. (каму́-н.); ро́ўны -ага m., ро́ўная f. (з кім-н.)
You will not find his peer — Вы ня зно́йдзеце ро́ўнага яму́
2) пэр -а m., чалаве́к з выда́тнага ро́ду або́ з ты́тулам (як князь, граф, баро́н)
II[pɪr]
v.
1) прыгляда́цца зблі́зка, назіра́ць
2) зьлёгку пака́звацца, выгляда́ць
The sun was peering from behind the cloud — Со́нца выгляда́ла з-за хма́ры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
бедава́ць, бядую, бядуеш, бядуе; незак.
1. Цярпець душэўныя пакуты; выказваць перажыванні, смутак, жаль. Змрокам таго дня.. [Нявада] пачаў абыходзіць увесь той родны кут, па якім гэтулькі бедаваў.Чорны.У хаце Сцяпана Касцевіча ў гэты час сабралася многа людзей.. Абмяркоўвалі ўсё здарэнне, бедавалі, ахалі, клялі...Пестрак.// Турбавацца, хвалявацца, клапаціцца аб кім‑, чым‑н. [Маці:] — У тваёй [Сцяпанкавай] галаве толькі цацкі. Каб ты лепей бедаваў аб тым, хто сёлета ў нас поле араць будзе, хто шнур засее.Бядуля.[Валя Валодзю:] — Ты бедаваў, што білет прападзе. Вось запрасі Надзю.Крапіва.
2. Жыць у нястачы, беднасці; гараваць. Мянялася жыццё нядаўніх беднякоў, бедавалі ад вясны да зімы, жабруючы і гнучы спіны за кавалак хлеба.Кухараў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гамані́ць, ‑маню, ‑моніш, ‑моніць; незак.
1. Весці гаворку, размаўляць з кім‑н. Да брата Прыходзяць сябры, Гамоняць аб справах Да позняй пары.Астрэйка.// Гаварыць, расказваць пра што‑н. Доўга гаманіў Базыль ды аб усім патроху.Нікановіч.Сядзяць людзі-падарожнікі ды грэюцца. Стары белабароды дзед гамоніць нешта.Каваль.
2. Узнімаць гоман, шумець, гучна перагаворваючыся. На пустой, спаленай вуліцы Паплавоў ціснуўся, гаманіў натоўп.Мележ.За ракой гаманілі начлежнікі.Пташнікаў.
3.перан. Ствараць бязладныя гукі, шумець, гусці. А мора несціханае гамоніць, на дзюны хвалі ўспененыя гоніць.А. Вольскі.Шумяць лугавіны, разліўшы духмянасць, Гамоняць пад ветрам.. палі.Ляпёшкін.// Поўніцца, запаўняцца шумам, гоманам. Горад шумеў і гаманіў рознымі галасамі.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ваява́ць, ваюю, ваюеш, ваюе; незак.
1. Весці вайну супроць каго‑н. Ваяваць да перамогі.// Прымаць удзел у вайне. У імперыялістычную вайну Васіль Хамутоўскі ваяваў з Грыбоўскім у адной часці, жыў у адным акопе.Курто.Брэсцкая зямля ашаламіла разбэшчаных захопнікаў: ваявалі жывыя і мёртвыя, руіны стралялі ва ўпор.«Звязда».
2.перан.; зкім-чым. Змагацца, імкнуцца пераадолець што‑н.; дамагацца ажыццяўлення чаго‑н. З першых жа дзён Максіму прыйшлося ваяваць з сялянскаю кансерватыўнасцю, з неарганізаванасцю клінкоўскіх хлопцаў.Колас.Здалося, што машына пайшла трошкі лягчэй: некалькі кіламетраў можна праехаць, а там зноў прыйдзецца ваяваць са снегам.Кулакоўскі.Ваяваць за якасць работы з механізатарамі .. Ўладзіміру Верамейчыку давялося ўсё лета.Дуброўскі.
3.Разм. Сварыцца; варагаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
1. Штурхнуць ад сябе, адсунуць штуршком. [Ядвіся] раптоўна абхапіла рукамі яго шчокі і, умомант прыблізіўшы яго галаву, пацалавала, а потым з сілаю адштурхнула яго і кінулася за дзверы.Колас.
2.перан. Парваць сувязь, блізкія адносіны з кім‑н., аддаліць ад сябе, праявіўшы раўнадушнасць, халоднасць. Прыязнасць да Паходні ў Янукевіча была і цяпер, ён лічыў яго сваім выхаванцам, не верыў у плёткі І паклёпы і не хацеў адштурхнуць ад сябе.Хадкевіч.// Выглядам, паводзінамі выклікаць непрыязнасць, агіду. У гэтым прызнанні было столькі нявіннай прастаты, шчырай даверлівасць, што такая вестка мяне не толькі не адштурхнула, а зрабіла паненку яшчэ больш прывабнай.Карпюк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)