eat [i:t] v. (ate, eaten)

1. е́сці, сілкава́цца, падмацо́ўвацца; харчава́цца

2. infml непако́іць; трыво́жыць; раздражня́ць;

What’s eating you? Што з табой? Што цябе трывожыць?

♦

eat humble pie BrE прыхо́дзіць з пакая́ннем;

eat like a horse е́сці шмат;

I could eat a horse infml я ве́льмі гало́дны;

eat one’s words адмаўля́цца ад ска́занага, браць сло́вы наза́д;

eat out of smb.’s hand паднача́львацца каму́-н., быць паслухмя́ным

eat away [ˌi:təˈweɪ] phr. v. (at) раз’яда́ць; разбура́ць

eat up [ˌi:tˈʌp] phr. v. даяда́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

swear​2 [sweə] v. (swore, sworn)

1. ла́яцца;

swear at smb. ла́яць каго́-н.

2. кля́сціся, бажы́цца, прысяга́ць;

swear an oath прыма́ць прыся́гу, дава́ць кля́тву;

swear smth. (against smb.) дава́ць паказа́нні пад прыся́гаю; све́дчыць (супраць каго-н.);

swear by smb./smth. кля́сціся кім-н./чым-н.; бязме́жна ве́рыць каму́-н./чаму́-н.;

swear on the Bible клясці́ся на Бі́бліі

♦

swear blind infml клясці́ся

swear in [ˌsweərˈɪn] phr. v. прыво́дзіць да прыся́гі;

swear in a witness прыво́дзіць све́дку да прыся́гі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

tell [tel] v. (told)

1. гавары́ць, каза́ць; раска́зваць, апавяда́ць;

tell smb. a lie хлу́сіць каму́-н.

2. зага́дваць, распараджа́цца

3. адро́зніваць, распазнава́ць

4. (on/upon) адбіва́цца (на)

♦

tell me another! infml яшчэ́ што ска́жаш! (я не веру);

tell tales (about smth./on smb.) BrE разво́дзіць плёткі (аб чым-н./кім-н.);

to tell the truth infml пра́ўду ка́жучы;

you can never tell/there’s no telling/who can tell? хто ве́дае?

tell off [ˌtelˈɒf] phr. v. infml адчыта́ць, прабра́ць; абла́яць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

тяготи́ть несов.

1. абцяжа́рваць;

снег тяготи́т кро́влю снег абцяжа́рвае дах;

тёплая оде́жда его́ тяготи́ла цёплае адзе́нне абцяжа́рвала яго́;

2. (быть в тягость) быць у цяжа́р (каму, чаму), быць (з’яўля́цца) ця́жкім (для каго, для чаго);

меня́ тяготи́т его́ прису́тствие мне ў цяжа́р яго́ прысу́тнасць;

3. уст. (угнетать) гнясці́; (мучить — ещё) му́чыць;

его́ тяготи́ли воспомина́ния яго́ прыгнята́лі (му́чылі) успамі́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

закіда́ць

1. wérfen* vt;

2. (пакласці не на тое месца) verlégen vt;

3. (пакінуць без увагі) vernáchlässigen vt;

ён закі́нуў сваю́ вучо́бу er hat sein Stúdium vernáchlässigt;

4. разм. (даставіць куды-н.) (hín)scháffen vt; éinschleusen vt (заслаць);

5. разм. (рабіць каму-н папрок за што-н.) j-m etw. (A) zum Vórwurf máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кры́ўда ж. Beléidigung f -, -en; Kränkung f -, -en, Beschímpfung f -, -en (грубая абраза); Únrecht n -s;

зрабі́ць кры́ўду каму-н. j-n beléidigen;

◊

не ў кры́ўду хай бу́дзе ска́зана ≅ nichts für úngut; mit Verláub;

не да́цца ў кры́ўду sich nicht beléidigen [kränken] lássen*;

быць у кры́ўдзе на каго-н. Ánstoß néhmen* (на каго-н. an D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мане́та ж. Münze f -, -n, Géldstück n -(e)s, -e;

зво́нкая мане́та klíngende Münze;

юбіле́йная мане́та Scháumünze f;

ужытко́вая мане́та gängige [sich im Úmlauf befíndliche] Münze;

фальшы́вая мане́та fálsche Münze;

◊

адплаці́ць каму-н. той са́май мане́тай j-m etw. mit gléicher Münze héimzahlen [vergélten*]; Gléiches mit Gléichem vergélten*;

прыня́ць што-н. за чы́стую мане́ту etw. für báre Münze néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

развяза́ць, развя́зваць

1. (што-н.) lösen vt, lósbinden* аддз. vt, áufschnüren vt; entwírren vt (разблытаць); áufknoten vt (вузел);

2. перан. (даць чаму-н развіцца) entfésseln vt; ánregen vt;

развяза́ць вайну́ éinen Krieg entfésseln [ánfangen*];

развяза́ць ініцыяты́ву die Initiatíve ergréifen*;

развяза́ць ру́кі fréie Hand lássen* [geben*];

◊

развяза́ць каму-н язык j-m die Zúnge lösen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

сцэ́на ж.

1. (падмосткі) Bühne f -, -n, Brétter pl; Széne f -, -n;

рабо́тнікі сцэ́ны Bühnenschaffende (sub) pl;

2. (частка п’есы) Széne f -, -n, Áuftritt m -s, -e;

3. літ. (эпізод) Széne f -, -n; Episóde f -, -n;

◊

сыхо́дзіць са сцэ́ны vom Scháuplatz ábtreten*, das Feld räumen;

учыні́ць сцэ́ну каму-н. j-m éine Széne máchen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dopuścić

зак.

1. дапусціць;

dopuścić do nadużyć — дапусціць да злоўжыванняў;

2. дапусціць; дазволіць;

dopuścić kogo do głosu — даць каму дазвол гаварыць; даць права голасу;

dopuścić kogo do egzaminu — дапусціць каго да экзамена (да іспытаў)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)