róg, rogu

м.

1. рог;

róg obfitości — рог дастатку;

przytrzeć rogów komu — падрэзаць рогі каму;

2. рог; кут;

sklep na rogu — магазін на рагу;

za rogiem — за рогам;

w rogu pokoju — у куце пакоя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dopuścić

зак.

1. дапусціць;

dopuścić do nadużyć — дапусціць да злоўжыванняў;

2. дапусціць; дазволіць;

dopuścić kogo do głosu — даць каму дазвол гаварыць; даць права голасу;

dopuścić kogo do egzaminu — дапусціць каго да экзамена (да іспытаў)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przypominać

przypomina|ć

незак. 1 komu o czym напамінаць; нагадваць каму аб чым;

2. kogo/co нагадваць што/каго;

~ć bardzo siostrę — вельмі нагадваць сястру;

przypominać mi swoją matkę — яна нагадвае мне яе маці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

паказа́ць сов.

1. в разн. знач. показа́ть;

п. язы́к — показа́ть язы́к;

пакажы́, што ты купі́ў — покажи́, что ты купи́л;

п. сябе́ гаспадара́мі — показа́ть себя́ хозя́евами;

2. показа́ть, указа́ть;

п. па́льцам — указа́ть (показа́ть) па́льцем;

3. обнару́жить, показа́ть;

п. здо́льнасці — обнару́жить (показа́ть) спосо́бности;

4. (воплотить в художественном образе) изобрази́ть, показа́ть, отрази́ть;

5. предъяви́ть, показа́ть;

п. дакуме́нты — предъяви́ть (показа́ть) докуме́нты;

6. юр. показа́ть;

◊ п. пры́клад — показа́ть приме́р;

п. нос — показа́ть нос;

п. сябе́ — показа́ть себя́;

п. пя́ткі — показа́ть пя́тки;

п. ду́лю — показа́ть ку́киш;

п. на дзве́ры — (каму) указа́ть (на) дверь (кому);

п., дзе ра́кі зіму́юць — показа́ть, где ра́ки зиму́ют;

п. сваё (сапра́ўднае) аблі́чча — показа́ть своё (настоя́щее) лицо́;

п. кіпцюры́ (кі́пці) — показа́ть ко́гти;

п. зу́бы — показа́ть зу́бы;

п. даро́гу — (каму) а) указа́ть путь (кому); б) показа́ть приме́р (кому);

не п. вы́гляду — не пода́ть ви́да

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Laus f -, Läuse во́ш(ка); pl во́шы;

◊

ihm ist éine ~ über die Léber geláufen [gekróchen] разм. ён не ў гумо́ры [не ў настро́і];

◊

j-m Läuse in den Pelz sétzen разм. рабі́ць каму́-н. непрые́мнасці

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

náchtragen* vt

1) (j-m) насі́ць (што-н. за кім-н.)

2) уно́сіць дадатко́ва, прыбаўля́ць

3) (j-m) не дарава́ць (чаго-н. каму-н.), быць злапа́мятным (у адносінах да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Überráschung f -, -en

1) неспадзява́нка, нечака́насць, сюрпры́з;

~en sind fällig магчы́мы (уся́кія) нечака́насці;

zu méiner größten ~ на маё веліза́рнае здзіўле́нне;

j-m éine ~ beréiten рыхтава́ць сюрпры́з каму́-н.

2) вайск. рапто́ўнасць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verschréiben*

1. vt

1) прапі́сваць (лекі)

2) перадава́ць у вало́данне (маёмасць)

3) выпі́сваць (кнігу і г.д.)

2. ~, sich

1) памылі́цца пры пісьме́, дапусці́ць апі́ску

2) даць пісьмо́вае абавяза́цельства; прада́цца (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zurückweisen*

1. vt

1) адхіля́ць; адмаўля́ць (каму-н.)

2):

j-n in séine Grénzen [an séinen Platz] ~ паста́віць каго́-н. на ме́сца

3) адбіва́ць, дава́ць адпо́р

2. vi (auf A) спасыла́цца (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сі́ла, -ы, мн. -ы, сіл, ж.

1. Здольнасць жывых істот напружаннем мышц рабіць фізічныя рухі, дзеянні; фізічная энергія або маральная магчымасць чалавека, жывёліны актыўна дзейнічаць.

Мець немалую сілу.

Страціць сілу.

Набрацца сіл.

Прымяніць сілу (фізічнае ўздзеянне).

2. спец. Велічыня, якая з’яўляецца мерай механічнага ўзаемадзеяння цел; энергія, якая ўздзейнічае на матэрыю, цела, а таксама ступень інтэнсіўнасці, напружанасці гэтай энергіі.

С. зямнога прыцяжэння.

С. цяжару.

С. электрычнага току.

3. звычайна мн. Матэрыяльная аснова як крыніца энергіі, дзейнасці.

Сілы прыроды.

4. чаго. Здольнасць праяўлення якой-н. дзейнасці, стану, якая адрозніваецца пэўнай ступенню напружанасці, накіраванасці.

С. характару.

С. духу.

5. Улада, магутнасць, уплыў.

Магутная і непераможная с. барацьбітоў за мір.

6. Сутнасць, сэнс (разм.).

Уся с. ў тым, што чалавек гэты — майстар сваёй справы.

7. Значэнне, дзейнасць, правамоцтва.

Закон уступае ў сілу з 1 студзеня.

С. закона.

8. мн. Грамадская група, наогул людзі, якія вызначаюцца якімі-н. характэрнымі прыкметамі або накіраванасцю ў сваёй дзейнасці.

Дэмакратычныя сілы міру.

Лепшыя філарманічныя сілы.

Творчыя сілы інтэлігенцыі.

9. мн. Тое, што і войскі.

Сухапутныя сілы.

Узброеныя сілы краіны.

10. Т мн. сі́ламі. Пры дапамозе, з удзелам каго-н.

Сіламі аднавяскоўцаў адрамантавалі дарогу.

11. каго-чаго. Велізарная колькасць, мноства (разм.).

Гэты чалавек мае сілу дабра ўсякага.

◊

Ад сілы (разм.) — самае большае.

З сілай — з вялікім уздымам, пачуццём (гаварыць, спяваць і пад.).

З усёй сілы або на ўсю (поўную) сілу або з усіх сіл — з найбольшым напружаннем; што ёсць моцы.

(Не) па сіле каму або (не) пад сілу каму — пра адпаведнасць (неадпаведнасць) магчымасцей каго-н. рабіць што-н.

(Не) у сілах — (не) магчы зрабіць што-н.

Нячыстая сіла (разм.) — чорт, д’ябал.

Па меры сіл — адпаведна з сіламі, з магчымасцямі.

У сіле (разм.) —

1) у стане фізічнага і духоўнага росквіту;

2) у разгары, у росквіце.

Усімі сіламі — прыкладваючы ўсё старанне, намаганні.

Цераз сілу — звыш магчымасцей, жадання.

|| прым. сілавы́, -а́я, -о́е (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)