ідэнтыфіка́цыя, ‑і, ж.

Кніжн. Дзеянне паводле знач. дзеясл. ідэнтыфікаваць; атаясамліваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ілга́нне і лга́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ілгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бракава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. бракаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

браха́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. брахаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бытапіса́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. бытапісаць; апісанне быту.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́бенне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. вабіць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́бленне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. вабіць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ваджэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. вадзіць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́жанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. важыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вале́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. валіць (у 6 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)