дэгенера́цыя, ‑і, ж.
1. Пагоршанне біялагічных і псіхічных адзнак арганізма; выраджэнне.
2. Працэс разбурэння клетак або органаў жывёльных арганізмаў.
[Лац. degenerare — выраджацца.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
газаабме́н, ‑у, м.
Працэс паглынання аднаго газу і выдзялення другога, які адбываецца ў жывых арганізмах. Газаабмен у органах дыхання.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
індустрыяліза́цыя, ‑і, ж.
Працэс стварэння буйной машыннай вытворчасці ва ўсіх галінах народнай гаспадаркі, асабліва ў прамысловасці. Сацыялістычная індустрыялізацыя краіны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэкрышталіза́цыя, ‑і, ж.
Працэс змены крышталічнага стану цела пад уздзеяннем розных фізічных фактараў, але без расплаўлення або растварэння цела.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэлевымярэ́нне, ‑я, н.
Спец. Вымярэнне на адлегласці фізічных велічынь, якія характарызуюць тэхнічны працэс, з’явы прыроды або стан жывога арганізма.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэхнаге́нны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Выкліканы прамысловай вытворчасцю і тэхнічнымі сродкамі дзейнасці людзей (аб зменах у навакольным асяроддзі). Тэхнагенны працэс.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хемасі́нтэз, ‑у, м.
Спец. Працэс утварэння некаторымі мікраарганізмамі арганічных рэчываў з неарганічных (вуглекіслаты і вады) за кошт хімічнай энергіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
derail [dɪˈreɪl] v.
1. cпуска́ць з рэ́ек; пуска́ць пад адхо́н;
The train was derailed. Цягнік сышоў з рэек.
2. псава́ць (планы, працэс і да т.п.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
мікрапрацэ́с
(ад мікра- + працэс)
працэс, які мае невялікае пашырэнне і нядоўга трывае.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
працэду́ра, -ы, мн. -ы, -ду́р, ж.
1. Афіцыйны парадак дзеянняў, выканання, абмеркавання чаго-н. (кніжн.).
П. падпісання дагавора.
2. звычайна мн. Асобны працэс лячэння (напр., ванна, кампрэс і пад.), загартоўвання, гігіены цела.
Хадзіць у паліклініку на працэдуры.
Водныя працэдуры.
|| прым. працэду́рны, -ая, -ае.
П. кабінет.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)