тушы́ць², тушу́, ту́шыш, ту́шыць; ту́шаны; незак., што.

Варыць на малым агні ў закрытай пасудзіне.

Т. мяса.

Т. бульбу.

|| зак. стушы́ць, стушу́, сту́шыш, сту́шыць; сту́шаны і патушы́ць, -ушу́, -у́шыш, -у́шыць; -у́шаны.

|| наз. тушэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дзічы́на, ‑ы, ж., зб.

Дзікія звяры і птушкі, мяса якіх ідзе ў ежу. На балотах, на рэках, у лясах найбагацейшыя віды птушак і дзічыны. Чорны. Цэлы дзень у пошуках дзічыны я блукаў аднойчы па тайзе. А. Вольскі. // Мяса гэтых звяроў і птушак. Насмажыць дзічыны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́вяліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Падсушваючы на сонцы, на ветры, зрабіць вяленым. Вывяліць мяса, рыбу, тытунь.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вя́ліцца, ‑ліцца; зак.

1. Падсушвацца на сонцы, ветры (пра мяса, рыбу і пад.).

2. Зал. да вяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бро́йлер, ‑а, м.

1. Кураня, якое гадуецца на мяса асобым спосабам.

2. Памяшканне, дзе гадуюць такіх куранят.

[Англ. broiler.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зайча́ціна, ‑ы, ж.

Мяса зайца як ежа; заячына. Увечары [Шпунцік] звычайна выпісаў чарку зуброўкі і закусваў зайчацінай. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патанні́ць, ‑нню, ‑нніш, ‑нніць; зак., што.

Зрабіць таннейшым; панізіць у цане. Патанніць апрацоўку драўніны. Патанніць вытворчасць мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дапрэ́ць сов., в разн. знач. допре́ть;

мя́са ~рэ́ла — мя́со допре́ло;

гной ~рэ́ў — наво́з допре́л

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

succulent [ˈsʌkjələnt] adj.

1. сакаві́ты, сакаўны́;

succulent roasted meat сакаві́тае сма́жанае мя́са

2. bot. сакаві́ты, мясі́сты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

філе́​1

(фр. filet)

1) мяса вышэйшага гатунку з сярэдняй часткі тушы (каля хрыбетніка);

2) наогул кусок мяса або рыбы, ачышчаны ад касцей.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)