МАГАЛІСТА́ Н , Магулістан , Магалістанскае ханства ,
цюркская дзяржава ў 14—16 ст. на тэр. Казахстана, Кыргызстана, Узбекістана і Таджыкістана. Засн. ў 1340-я г. нашчадкам Чынгісхана Таглук-Цімурам пасля распаду Джагатайскага (Чагатайскага) улуса . Напачатку ўключаў яго ўсх. частку (Усх. Туркестан, Сямірэчча і Паўд. Сібір), у 1360—61 да М. далучаны і Маверанахр (адпаў пасля смерці Таглук-Цімура ў 1363). Як незалежная дзяржава М. існаваў да 1570-х г. на тэр. Усх. Туркестана. Часам тэрмін «М.» выкарыстоўваюць для вызначэння Усх. Туркестана.
т. 9, с. 442
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Малі (дзяржава ) 2/9; 6/581—583; 9/380
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
Нігер (дзяржава ) 2/9; 7/496—497; 9/380
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
кры́ птыі
(гр. krypteia)
карныя экспедыцыі супраць ілотаў у Спарце, якія перыядычна праводзіла дзяржава сіламі спартанскай моладзі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
краі́ на , ‑ы, ж.
1. Мясцовасць, тэрыторыя, край (у 2 знач.). Горкая краіна. Цёплыя краіны. Азёрная краіна. □ Я моцна-моцна звязан з вамі, Малюнкі роднае краіны! Колас .
2. Дзяржава . Сацыялістычныя краіны. Капіталістычныя краіны. □ Краіна родная, Савецкая краіна, Табе я ў песнях сэрца аддаю. А. Александровіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Reich n
1) дзяржа́ ва , імпе́ рыя
2) перан. а́ рства (напр. раслін
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Signatá rmacht f дзяржа́ ва , яка́ я падпіса́ ла яко́ е-н. пагадне́ нне, краі́ на-ўдзе́ льніца (пакта і г.д. )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Staat I m
1) дзяржа́ ва , краі́ на
2) штат (адзінка адм. дзялення )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
рэйхска́ нцлер
(ням. Reichskanzler, ад Reich = дзяржава + Kanzler = канцлер)
дзяржаўны канцлер , кіраўнік урада ў Германіі 1871—1945 гг.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
уніта́ рны
(фр. unitaire, ад лац. unitas = адзінства)
аб’яднаны, адзіны, які ўтварае адно цэлае (напр. у-ая дзяржава ).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)