амартызацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да амартызацыі. // Які служыць для амартызацыі. Амартызацыйнае прыстасаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

амбулато́рны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да амбулаторыі. Амбулаторны прыём. Амбулаторны ўрач. Амбулаторны хворы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анархі́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае дачыненне да анархізму, анархіі.

2. Схільны да анархіі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не́раставы, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да нерасту. Нераставая сажалка. // Які нерастуе. Нераставая рыба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прикоснове́ние ср.

1. дакрана́нне, -ння ср., датыка́нне, -ння ср., до́тык, -ку м.;

2. книжн. (причастность) дачыне́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

environmental [ɪnˌvaɪrənˈmentl] adj. які́ мае дачыне́нне да навако́льнага асяро́ддзя;

the environmental movement рух за ахо́ву навако́льнага асяро́ддзя;

environmental issues/problems пыта́нні паляпшэ́ння навако́льнага асяро́ддзя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

акупацы́йны

(ад акупацыя)

які мае дачыненне да акупацыі;

а. рэжым — спецыяльны рэжым, устаноўлены акупантамі на захопленай тэрыторыі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прича́стный​II (имеющий отношение) які́ (што) ма́е дачыне́нне (да каго, да чаго), які́ (што) прычыня́ецца (да каго, да чаго); заме́шаны (у чым); звя́заны (з чым);

быть прича́стным к иску́сству мець дачыне́нне (прычыня́цца) да маста́цтва;

быть прича́стным к де́лу быць заме́шаным у спра́ве;

быть прича́стным к чему́-л. мець дачыне́нне (прычыня́цца) да чаго́-небудзь;

он к ним не прича́стен ён з і́мі не звя́заны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

самадзе́йны

1. sélbsttätig, sélbstwirkend;

2. (які мае дачыненне да мастацкай самадзейнасці) Láien(kunst)-, nicht professionéll

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

даты́чны, -ая, -ае.

1. Прыналежны да чаго-н., які мае пэўнае дачыненне да чаго-н.

Д. да музыкі чалавек.

Асобы, датычныя да злачынства.

2. у знач. наз. даты́чная, -ай, мн. -ыя, -ых, ж. У матэматыцы: прамая лінія, якая праходзіць праз пункт крывой і супадае з ёй у гэтым пункце.

Правесці датычную да акружнасці.

|| наз. даты́чнасць, -і, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)