Сцыпіёны,
адна з галін патрыцыянскага роду ў Старажытным Рыме.
т. 15, с. 311
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
варыя́нт
(фр. variant, ад лац. varians, -ntis = які змяняецца)
1) разнавіднасць, відазмяненне, адна з магчымых камбінацый чаго-н.;
2) адна з некалькіх рэдакцый якога-н. твора, афіцыйнага дакумента або іх часткі;
3) адна з магчымых камбінацый у шахматнай ці шашачнай гульні.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Паня́цце ’адна з форм адлюстравання свету ў мысленні чалавека; уяўленне аб чым-н.; веданне чаго-н.’ (ТСБМ). З рус. поня́тие ’тс’ (Крукоўскі, Уплыў, 40).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кіры́ліца, ‑ы, ж.
Адна з дзвюх стараславянскіх азбук, якая лягла ў аснову рускага, беларускага, украінскага і іншых алфавітаў.
[Ад імя славянскага асветніка 9 ст. Кірылы, які склаў гэту азбуку.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
клевяшчы́на, ‑ы, ж.
Адна‑, двух- або шматгадовая расліна сямейства парасонавых з белымі або чырванаватымі кветкамі і плодам сямянкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
найме́нне, ‑я, н.
Назва, імя. Тут жыве адна дзяўчына па найменню Мілавіца, а на выгляд — як зарніца! Дубоўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стылаба́т, ‑а, М ‑баце, м.
У архітэктуры — ніжняя частка будынка, фундамент, на якім стаіць адна або некалькі калон.
[Грэч. stylobatēs.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГО́ДВІН-О́СТЭН,
адна з назваў вяршыні ў Каракаруме; гл. Чагары.
т. 5, с. 320
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
БАЯВЫ́Х СЯКЕ́Р КУЛЬТУ́РА,
адна з назваў археал. шнуравой керамікі культуры.
т. 2, с. 368
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МАРА́ЎСКАЕ КНЯ́СТВА,
адна з назваў сярэдневяковай Вялікамараўскай дзяржавы ў Чэхіі.
т. 10, с. 105
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)