абвало́ўванне, ‑я, н.

Спец. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абвалоўваць — абвалаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абгаварэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. абгаварыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абду́рванне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. абдурваць — абдурыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аблі́сценне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. аблісцець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крышэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. крышыць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кудла́чанне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. кудлаціць, кудлачыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

куля́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. куляць і куляцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імуніза́цыя, ‑і, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. імунізаваць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кана́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. канаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загля́дванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. заглядваць — заглянуць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)