уве́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

1. аб кім-чым, пра каго-што і з дадан. сказам. Атрымаць, сабраць звесткі пра каго‑, што‑н.; даведацца. Дарэчы, аб смерці мне прыйшлося ўведаць на наступны вечар. Даніленка. — Мама, як вы можаце так гаварыць, не ўведаўшы чалавека? — А ты глядзі мне, а то ўведаеш, ды позна будзе... Паўлаў. — Што ўведалі новае пра Паддубнага? — спытаў .. [Злобіч], заглянуўшы ў палатку начальніка штаба. М. Ткачоў. [Тодзік:] — Мой бацька .. узрадаваўся, калі ўведаў, што мы згаварыліся пажаніцца. Чорны. // Выведаць што‑н. Ушыўся [Пракапчук] у гурт людзей, каб што-небудзь пачуць пра поезд. Але нічога пэўнага не ўведаў. Сабаленка. Якой ні паказвала вясёлай сябе Сарока, пайшла назад яна, чуў Апейка, недавольная: так нічога толкам і не ўведала! Мележ. // Дазнацца. [Іванчанка:] Люба!.. Клянуся табе, мы знойдзем спосаб уведаць, дзе гэтыя дзеці. Кучар. [Уладзімір Андрэевіч:] — Пазней колькі ні спрабаваў дазнацца, як склаўся ягоны [Цярэнція] лёс, але нічога не ўведаў. Кухараў.

2. і з дадан. сказам. Набыць веды адносна чаго‑н.; пазнаць што‑н. Афіцыйная навука, ды яшчэ — семінарская,.. не магла .. даць [Адаму Ягоравічу] і дзесятай долі таго, што ён уведаў, што ўзяў ад кнігі. М. Стральцоў. За кароткі час хлапчук уведаў амаль усе гатункі яблынь, груш. Пальчэўскі. Усё, што ні стрэнецца дзеду, Уведаць яму так цікава. Колас. // Атрымаць належнае ўяўленне аб кім‑, чым‑н.; выявіць сутнасць чаго‑н. Будзе час таму-сяму навучыцца [Галі] ў старога брыгадзіра, падумаць, уведаць людзей, убачыць брыгадную гаспадарку. Ермаловіч. [Антанюк:] — Каб ты сама стала маці, То ведала б цану жыцця. Яна ведала, маці твая. І я ведаю. А ты не паспела ўведаць. Шамякін.

3. Праверыць, зведаць на ўласным вопыце; зазнаць, перажыць. А Вера ўжо адчула, уведала смак нялюбай работы. Дуброўскі. Пасля, пад націскам ворага .. [хлопец з Дона] адступаў, уведаў бяздонную горыч разгрому і палону. Брыль. // і з дадан. сказам. У форме буд. часу ўжываецца пры выказванні пагрозы. [Аня:] — Ты яшчэ ўведаеш, якая я! Карпюк.

4. каго. Убачыць каго‑н., пазнаёміцца з кім‑н. Не ўведаў Іван свайго сына, што ўжо нарадзіўся без яго... Місько.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дамо́віцца sich verábreden, sich veréinbaren, sich ábsprechen*; sich verständigen, éinig wérden, überéinkommen* vi (s) (з кім-н аб чым-н. mit D über A); ábmachen vt, féste Ábrede tréffen* (канчаткова);

мы дамо́віліся es ist zwíschen uns ábgesprochen;

цвёрда дамо́віцца аб чым-н. etw. fest ábmachen; sich definitív éinigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

займа́цца

1. (be)tréiben* vt;

займа́цца чым-н. sich mit etw. (D) beschäftigen [befássen];

займа́цца гімна́стыкай Gymnástik tréiben*; túrnen vi;

займа́цца гаспада́ркай die Wírtschaft führen [besórgen]; wírtschaften vi;

2. (аб навучэнцах) lérnen vi; studíeren vi, vt; unterríchten vt (весці заняткі);

3. разм. (клапаціцца) sich kümmern (кім-н., чым-н. um A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

замяні́ць, замяня́ць

1. ersétzen vt (кім-н., чым-н. durch A); áustauschen vt, áuswechseln vt (дэталь);

замяні́ каго-н. (на рабоце) für j-n (in der Árbeit) éinspringen*;

ён замяні́ў яму ба́цьку er ersétzte ihm den Váter;

2. (падмяніць) éintauschen vt, úmtauschen vt (на што-н. gégen A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

запыта́цца, запыта́ць, запы́твацца

1. (спытаць) frágen vt, sich erkúndigen (аб кім-н., чым-н., пра каго-н., што-н. nach D);

2. bítten* vt (аб чым-н. um A);

3. (паслаць афіцыйны запыт) ánfragen vi (каго-н пра што-н. bei j-m nach D, um A, über A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

éinlassen*

1. vt упуска́ць, запуска́ць

2. ~, sich

1) (auf A, in A) пуска́цца (на што-н.);

◊

sich auf kéine Verhándlungen ~ адмо́віцца ад перамо́ў

2) (mit D) звя́звацца (з кім-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Fréund m -(e)s, -e

1) друг, ся́бар, прыя́цель;

mit j-m gut ~ wérden пасябрава́ць з кім-н.

2) прыхі́льнік, ама́тар; ся́бар, друг (зварот);

dícke ~e sein быць шчы́рымі [неразлу́чнымі] сябра́мі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kénnen lérnen vt (па)знаёміцца (з кім-н., з чым-н.); спазнава́ць (што-н.), даве́двацца (пра што-н.); пазнава́ць (каго-н.);

ihr wérdet mich noch ~! вы мяне́ яшчэ́ пазна́еце! (пагроза)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Léine f -, -n вяро́ўка; ле́йцы, мату́з;

◊

j-n an der ~ háben трыма́ць каго́-н. у рука́х;

~ zíehen* разм. скруці́ць [змата́ць] ву́ды, зліня́ць, уцячы́;

an dersélben ~ zíehen* быць [дзе́йнічаць] заадно́ з кім-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

scháuen vi (auf A) глядзе́ць (на каго-н., на што-н.);

um sich ~ азіра́цца;

hin und her ~ глядзе́ць па бака́х;

nach j-m ~ глядзе́ць за кім-н., дагляда́ць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)