льстить несов.

1. (кому) ліслі́віць (перад кім); (хвалить) хвалі́ць (каго); (подлизываться) падлі́звацца (да каго);

2. (кому, чему — доставлять удовольствие) це́шыць (каго, што), дава́ць уце́ху (каму, чаму); ла́шчыць (каго, што); падаба́цца (каму, чаму);

э́то льсти́ло его́ самолю́бию гэ́та це́шыла яго́ самалю́бства (дава́ла ўце́ху яго́ самалю́бству);

ему́ льсти́ло внима́ние молодёжи яго́ це́шыла (яму́ дава́ла ўце́ху, яму́ падаба́лася) ува́га мо́ладзі;

льстить себя́ наде́ждой це́шыць сябе́ надзе́яй.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нело́вко

1. нареч. няспры́тна; няўме́ла; нязгра́бна; няскла́дна; сарамлі́ва;

2. нареч. няёмка; нязру́чна, невыго́дна;

3. нареч. няўда́ла, няўда́чна, нятра́пна;

4. нареч. няёмка;

чу́вствовать себя́ нело́вко адчува́ць сябе́ няёмка (нязру́чна); см. нело́вкий;

5. безл., в знач. сказ. няёмка, нязру́чна, невыго́дна; (нехорошо) нядо́бра; (совестно) со́рамна;

мне нело́вко сиде́ть мне няёмка (нязру́чна, невыго́дна) сядзе́ць;

нело́вко спра́шивать няёмка пыта́цца;

мне ста́ло нело́вко мне ста́ла няёмка (со́рамна);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

odebrać

odebra|ć

зак.

1. адабраць;

~ć sobie życie — пазбавіць сябе жыцця;

2. атрымаць;

~ć list — атрымаць пісьмо (ліст);

~ć dziecko — прыняць дзіця (пры родах);

~ło mu mowę — у яго мoву адняло; ён анямеў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zniżać się

незак.

1. зніжацца; паніжацца;

2. рабіць ласку;

3. прыніжацца, прыніжаць сябе;

4. (пра сонца, месяц і да т.п.) схіляцца; апускацца;

zniżać się do poziomu (czego) — апускацца да чыйго ўзроўню (да ўзроўню чаго)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

behálten* vt

1) пакіда́ць (у сябе), захо́ўваць

2) запаміна́ць, па́мятаць;

im Áuge ~ мець на ўва́зе;

etw. bei sich (D) ~ пакіда́ць, захо́ўваць за сабо́й;перан. утаі́ць што-н.;

ich hábe es gut ~ я цвёрда гэ́та по́мню

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

bekénnen*

1. vt

1) прызнава́ць, усведамля́ць; прызнава́цца (у чым-н.);

Fárbe ~ перан. раскры́ць свае́ ка́рты

2. ~, sich (zu D) прызна́цца (у чым-н.); абвяшча́ць аб сваёй прынале́жнасці (да чаго-н.); абвяшча́ць сябе́ прыхі́льнікам (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Flágge f -, -n сцяг, флаг;

die ~ stréichen* спуска́ць флаг [сцяг]; перан. прызна́ць сябе́ перамо́жаным;

die ~ híssen падыма́ць флаг;

das Schiff führt die déutsche ~ карабе́ль плыве́ пад няме́цкім фла́гам [сця́гам];

únter fálscher ~ ségeln разм. дзе́йнічаць пад чужы́м і́мем

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kétten

1. vt прыко́ўваць, прывя́зваць; закава́ць у ланцугі́ [кайданы́];

j-n an sich (D) ~ прыкава́ць каго́-н. да сябе́, звяза́ць чый-н. лёс са сваі́м

2. ~, sich

1) злуча́цца

2) (an A) прывя́звацца (да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Máske f -, -n ма́ска;

éine ~ trágen* [vórnehmen*] быць у ма́сцы (тс. перан.);

die ~ áblegen [von sich wérfen*] зняць [скі́нуць] з сябе́ ма́ску (тс. перан.);

j-m die ~ vom Gesícht réißen* перан. сарва́ць ма́ску з каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

prüfen

1. vt правяра́ць, выпрабо́ўваць; экзаменава́ць; кантралява́ць;

auf Ríchtigkeit ~ правяра́ць на пра́вільнасць [дакла́днасць];

j-n auf Herz und Níeren ~ праве́рыць каго́-н. даскана́ла [грунто́ўна]

2. ~, sich правяра́ць само́га сябе́ Prüfer

m -s, -

1) кантралёр, выпрабава́льнік

2) экзамена́тар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)