занядба́нне, ‑я, н.

Дзеянне і стан паводле знач. дзеясл. занядбаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запяка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. запяка́ць — запячы ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засве́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засвечваць — засвяціць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засмо́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засмольваць — засмаліць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засяро́джанне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засяродзіць і засяродзіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

затыка́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. затыкаць ​1 — заткнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зва́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. звальваць — зваліць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

глушэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. глушыць (у 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гнуццё, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. гнуць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

групава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. групаваць і групавацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)