crusade2 [kru:ˈseɪd] v.
1. hist. удзе́льнічаць у крыжо́вым пахо́дзе
2. ве́сці кампа́нію, змага́цца (за што-н. або супраць чаго-н.)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
pull1 [pʊl] n.
1. ця́га; ту́занне;
He gave a pull on the rope. Ён пацягнуў за вяроўку.
2. напру́жанне, намага́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
quest1 [kwest] n. fml по́шукі, паго́ня (за чым-н.);
in quest of smb./smth. у по́шуках каго́-н./чаго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
to-do [təˈdu:] n. infml мітусня́, бегані́на; сумятня́;
make a great to-do about smth. усча́ць сва́рку з-за чаго́-н.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
wrongdoing [ˈrɒŋˌdu:ɪŋ] n. fml
1. парушэ́нне (парадку)
2. ке́пскі ўчы́нак, праві́ннасць;
Such wrongdoings should be punished. За такія паводзіны трэба караць.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
закі́нуць сов.
1. (бросить куда-л. далеко или за что) забро́сить, заки́нуть; зашвырну́ть;
з. бог ве́дае куды́ — забро́сить бог зна́ет куда́;
дзе́ці ~нулі мяч за куст — де́ти забро́сили (заки́нули, зашвырну́ли) мяч за куст;
2. затеря́ть;
3. (придать другое положение) заки́нуть; (голову — ещё) запроки́нуть;
з. вінто́ўку за спі́ну — заки́нуть винто́вку за́ спину;
з. ру́кі наза́д — заки́нуть ру́ки наза́д;
4. (оставить без внимания) забро́сить, позабро́сить;
яна́ зусі́м ~нула сваі́х дзяце́й — она́ совсе́м забро́сила (позабро́сила) свои́х дете́й;
5. разг. (завезти, доставить куда-л.) забро́сить;
з. тава́р — забро́сить това́р;
з. разве́дчыка ў тыл во́рага — забро́сить разве́дчика в тыл врага́;
6. сде́лать упрёк;
◊ з. ву́ду — заки́нуть у́дочку;
з. і́скру (у душу́) — зарони́ть и́скру (в ду́шу);
з. сло́ва (сло́ўца) — замо́лвить сло́во (слове́чко)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
спі́на, -ы, мн. -ы, спін, ж.
Частка тулава ад шыі да крыжа.
Выпрастаць спіну.
◊
Гнуць спіну —
1) многа і цяжка працаваць на каго-н.;
2) перад кім пакланяцца, угоднічаць.
За спінай вялікі вопыт работы — у мінулым.
На ўласнай спіне зведаць што-н. — на сваім вопыце.
Не разгінаючы спіны — без адпачынку, старанна рабіць што-н.
Павярнуцца спінай да каго-, чаго-н. — выказаць абыякавасць, знявагу, перастаць звяртаць увагу на каго-, што-н.
Рабіць што-н. за спінай у каго-н. — без ведама каго-н.
|| памянш. спі́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж.
|| прым. спінны́, -а́я, -о́е.
Спінныя пазванкі.
С. мозг (у пазваночніку).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перавалі́ць, -валю́, -ва́ліш, -ва́ліць; -ва́лены; зак.
1. што. Перамясціць, пералажыць, звальваючы (пры перагрузцы; спец. і разм.).
2. што і цераз што. Перайсці цераз горны хрыбет.
3. асаб. і безас. Перайсці які-н. колькасны або часавы рубеж.
Прабег машыны пераваліў за сотню тысяч кіламетраў.
Ужо пераваліла (безас.) за пяцьдзясят гадоў.
|| незак. перава́льваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. перава́льванне, -я, н. (да 1 знач.), перава́лка, -і, ДМ -лцы, ж. (да 1 знач.; спец.) і перава́л, -у, м. (да 2 знач.).
|| прым. перава́лачны, -ая, -ае (да 1 знач.).
П. пункт (таксама перан.: наогул пра месца перамяшчэння, перабазіравання чаго-н.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перарабі́ць, -раблю́, -ро́біш, -ро́біць; -ро́блены; зак.
1. каго-што. Зрабіць нанава, іначай, іншым.
Перарабіць канцоўку п’есы.
П. чый-н. характар.
2. што на што, у што. Зрабіць з чаго-н. аднаго нешта іншае.
Багацце на шчасце не пераробіш (прыказка).
3. Папрацаваць больш, чым трэба.
П. дзве гадзіны.
4. Працуючы вельмі многа, ператаміцца (разм.).
5. што. Зрабіць усё, многае.
П. многа работы за дзень.
6. што і чаго. Зазнаць усякай працы, нарабіцца (разм.).
Чаго ён толькі не перарабіў за сваё жыццё.
|| незак. перарабля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.
|| наз. пераро́бка, -і, ДМ -бцы, ж. (да 1, 2 і 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уступі́ць², -уплю́, -у́піш, -у́піць; -у́плены; зак.
1. каго-што каму. Добраахвотна адмовіцца на карысць іншага.
У. свае пазіцыі.
У. месца.
У. дарогу каму-н.
2. каму-чаму і без дап. Пайсці на ўступкі, згадзіцца з чым-н.
У. просьбам.
3. каму-чаму ў чым. Аказацца горшым за каго-, што-н. у якіх-н. адносінах.
Ён нікому не ўступіць у храбрасці.
Яго веды не ўступяць вашым.
4. што каму. Прадаць або, прадаючы, аддаць дзешавей.
У. рэч за пяцьдзясят рублёў.
|| незак. уступа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. усту́пка, -і, ДМ -пцы, ж. (да 1, 2 і 4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)