Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
squeeze
[skwi:z]1.
v.t.
1) ці́снуць, сьціска́ць
2) абдыма́ць, мо́цна прыціска́ць да сябе́
3) упіха́ць, упі́хваць
4) абцяжа́рваць, уціска́ць (пада́ткамі)
5) informal вымага́ць, выціска́ць
2.
v.i.
1) выціска́цца
Sponges squeeze easily — Гу́бкі лёгка выціска́юцца
2) праціска́цца
3.
n.
1) по́ціск рукі
2) цясно́та, таўкатня́, ціскані́на f.
3) informal дамага́ньнне прыму́сам, шанта́ж -у́m.
tight squeeze — цяжко́е стано́вішча
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
wrap
[ræp]1.
v., wrapped or wrapt, wrapping, v.t.
1) ахіна́ць; атуля́ць, агарта́ць; аху́тваць
She wrapped the child in a blanket — Яна́ ахіну́ла дзіця́ ко́ўдрачкай
Wrap a shawl around you — Накі́нь ху́стку на сябе́
2) абго́ртваць; закру́чваць, заго́ртваць
to wrap with paper — закруці́ць у папе́ру
2.
n.
накі́дка f., плед -а m.
•
- under wraps
- wrap up
- wrapped up in
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сіме́трыя
(гр. symmetria)
1) суразмернасць размяшчэння частак чаго-н. па абодва бакі ад сярэдзіны, цэнтра;
2) мат. уласцівасць геаметрычнай фігуры пры пэўных зменах свайго становішча накладвацца на сябе так, што не ўсе яе пункты займаюць першапачатковае становішча;
3) фіз. незалежнасць фізічных з’яў ад пэўных прасторава-часавых ці іншых пераўтварэнняў, што выяўляецца ў інварыянтнасці ўраўненняў і законаў;
4) біял. паўтаральнасць форм частак ці органаў цела жывога арганізма;
5) заканамернае размяшчэнне роўных частак крышталёў (рэбраў, граняў, вяршынь) адносна адна другой.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
закі́нуць, -ну, -неш, -не; закі́нь; -нуты; зак.
1.каго-што. Кінуць куды-н. або далёка.
З. мяч у сетку.
З. вуду (таксама перан.: паспрабаваць папярэдне разведаць што-н. намёкам, пытаннямі; разм.).
2.што. Падняўшы, надаць чаму-н. іншае становішча.
З. нагу за нагу.
З. стрэльбу за плячо.
3.перан., каго-што. Даставіць куды-н.
З. прадукты на дачу.
З. дэсант у тыл ворага.
4.каго-што. Перастаць займацца кім-, чым-н., пакінуць каго-, што-н.
З. вучобу.
З. гаспадарку.
◊
Закінуць слова або слоўца (разм.) — пахадайнічаць за каго-н., аказаць падтрымку.
Як за сябе закінуць (разм.) — хутка і многа з’есці, выпіць.