уця́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уцягваць — уцягнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уцяпле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уцяпляць — уцяпліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

учэ́рчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. учэрчваць — учарціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушано́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ушаноўваць — ушанаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушмо́ргванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ушморгваць — ушморгнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушрубо́ўванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ушрубоўваць — ушрубаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушту́рхванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уштурхваць — уштурхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушчамле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ушчамляць — ушчаміць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ушыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ушываць — ушыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уясне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. уясняць — уясніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)