Verbum

анлайнавы слоўнік

tremble² [ˈtrembl] v.

1. дрыжа́ць, трэ́сціся, калаці́цца;

tremble with fear калаці́цца ад стра́ху

2. калыха́цца, гайда́цца (ад ветру)

♦

tremble in the balance вісе́ць на ні́тачцы, на валаску́; быць у крыты́чным стано́вішчы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

за́тычка, заты́чка ж. Spund m -(e)s, Spünde, Pfrópfen m -s, -; Stöpsel m -s, -;

◊

быць за́тычкай да ко́жнай бо́чкі als Lǘckenbüßer díenen;

ад паро́жняга хле́ва за́тычка ≅ bréite Stirn und wénig Hirn

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

апе́ка ж. Vórmundschaft f -; Óbhut f -, Bevórmundung f (адмоўна);

быць пад апе́кай únter Vórmundschaft stéhen*, bevórmundet wérden (адмоўна);

вы́йсці з-пад апе́кі mündig wérden;

міжнаро́дная сістэ́ма апе́кі паліт. уст. intemationáles Tréuhändersystem

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

магчы́ма

1. вык безас. möglich, es kann sein;

калі́ магчы́ма wenn möglich;

2. у знач. пабочн слова (можа быць, можа) vielléicht;

магчы́ма яго́ няма́ до́ма vielléicht ist er nicht zu Háuse

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

страсць ж. кніжн. Léidenschaft f -, -en; Pássión f -, -en (да чаго-н. für A);

быць апанава́ным страсцю von Léidenschaft ergríffen sein;

гэ́та яго́ная страсць das ist sein Hobby [´hɔbi]; гл. тс. жарсць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

хісну́цца, хіста́цца

1. wánken vi, schwíngen* vi, wáckeln vi; táumeln vi (h, s) (няцвёрда трымацца на нагах); tórkeln vi (пра n’янага);

2. перан. (быць у нерашучасці) schwánken vi, únschlüssig sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

Stímmung f -, -en

1) настро́й, гумо́р;

(in) gúter [schléchter] ~ sein быць у гумо́ры, быць у до́брым [ке́пскім] настро́і;

~ für [gégen] j-n., etw. máchen настро́йваць за [су́праць] каго́-н., чаго́-н.;

die öffentliche ~ грама́дская ду́мка

2) настро́йка (музыкальнага інструмента)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

стыка́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

Разм.

1. Мець сумежныя бакі, межы; размяшчацца, падыходзіць вельмі блізка, упрытык. І пеўнікаў над франтонамі, дзе стыкаюцца ветравыя дошкі, таксама зрабіў Антон. Пальчэўскі. І Вадап’ян усімі сродкамі стараецца барзджэй прыблізіць тую часіну, калі ён паставіць свой дом на гэтым вось пляцы, што стыкаецца з пляцам пана Тарбецкага. Колас. Назаўтра раніцаю Грышка хадзіў па [ўс]краіне лесу, які стыкаўся з канцамі сялянскіх загонаў той вёскі, дзе патрэбна было зрабіць разведку. Чарот.

2. Быць, знаходзіцца дзе‑н. які‑н. час, прыпыняцца. Працавала .. [Юзэфа] ў аўтакалоне дарожніцай, рэдка стыкалася дома і не глядзела Андрэя. Пташнікаў. І .. [Анісім] не стыкаўся дома — усё бегаў то з касою, то з граблямі і рабіў сена: яго можна было ўзімку прадаць і выручыць добрыя грошы... Сачанка.

3. Нечакана сустракацца з кім‑н. (пры ўваходзе, выхадзе і пад.). [Алена Сцяпанаўна:] — Дарэчы, я зайшла сказаць, што вас кліча дырэктар. — Выходзіць, але ў дзвярах і стыкаецца з дырэктарам. Скрыган.

4. перан. Уступаць у якія‑н. адносіны, кантакт з кім‑н.; мець справу з кім‑н. Некаторыя, што стыкаліся з .. [Сашкам Стафанковічам] па службе, мелі яго за чалавека вялікага розуму і практыкі. Чорны. Гэта не перашкаджала .. [Веры] заўсёды быць у дзейнай бадзёрасці і перадаваць гэту бадзёрасць усім, хто з ёю стыкаўся. Зарэцкі.

5. перан. Быць звязаным з чым‑н.; мець дачыненне да чаго‑н. [Лабановіч:] — Нашы інтарэсы не стыкаюцца, і нам няма за што пасварыцца нават. Колас.

•••

Дзверы не стыкаюцца гл. дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

твой, твайго́, м.; твая́, тваёй, ж.; тваё, твайго́, н.; мн. твае́, тваі́х; займ. прыналежны да ты.

1. Які мае адносіны да цябе, належыць табе. Твая хата. Тваё паліто. Твая думка. □ Масква, Масква, каторы раз Іду я плошчамі тваімі! Танк. [Максім да Данілы:] — Я на тваім месцы наняў бы машыну, насыпаў бы ў кузаў яблык і гайда іх на Урал. Капыловіч. Аднаму ўсё ж сумнавата, браце, у твае гады. Машара. // Такі, як у цябе, падобны на твой. Твае [маці] ў мяне бровы, твой лоб і нос. Твой неспакой. І, пэўна, твой лёс. Вярцінскі. // Зроблены, ажыццёўлены і пад. табою. Тваё пісьмо. Твае распараджэнні. // Звязаны з табою, знаёмы табе. Ну дзе ж твой абяцаны тэхнік? // у знач. наз. тваё, твайго́, н. Разм. Тое, што належыць або ўласціва табе. Твайго мне не трэба.

2. Які належыць табе па сваяцкіх, сяброўскіх і пад. адносінах. Твой бацька. Твая маці. Тваё дзіця. Твае сябры. // у знач. наз. твае́, тваі́х. Разм. Родныя, блізкія. Прывітанне тваім. Твае дома? // у знач. наз. тво́й, твайго́, м.; твая́, тваёй, ж. Разм. Муж, каханы або жонка, каханая. — Думаеш, толькі твая такая? — зазначыў Барыс Сівец. — Усе яны .. на адзін капыл. Васілёнак.

•••

Каб і духу твайго не было дзе гл. быць.

Каб нагі тваёй не было дзе гл. быць.

Нагі тваёй не будзе дзе гл. быць.

Не твая бяда гл. бяда.

Няхай на тваім будзе — няхай будзе так, як ты хочаш.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obfitować

obfit|ować

незак. знаходзіцца ў вялікай колькасці; быць багатым чым (на што);

lasy ~ują w grzyby — лясы багатыя грыбамі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)