пара́ліч, -у, м.
Хвароба, якая пашкоджвае нервовую сістэму і пры якой асобныя органы або частка цела трацяць здольнасць да адвольных рухаў.
П. ног.
Разбіты паралічам.
|| прым. пара́лічны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
STD [ˌesti:ˈdi:] n. med. (скар. ад sexually transmitted disease) хваро́ба, яка́я перадае́цца палавы́м шля́хам
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ЗЛАЯ́КАСНЫ ГНІЛЕ́Ц,
хвароба пчол, гл. Амерыканскі гнілец пчол.
т. 7, с. 75
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
НЕСАПРА́ЎДНАЯ МУЧНІ́СТАЯ РАСА́,
хвароба раслін, тое, што перанаспароз.
т. 11, с. 296
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПЯЧА́ТНЫ ГНІЛЕ́Ц,
хвароба пчол, гл. Амерыканскі гнілец пчол.
т. 13, с. 178
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАРАТУБЕРКУЛЁЗ, паратуберкулёзны энтэрыт, хвароба Іоне,
хранічная інфекцыйная хвароба жывёл. Пашырана ў многіх краінах, у т. л. на Беларусі. Перадаецца праз кармы, ваду, гной і інш. Крыніца інфекцыі — хворыя жывёлы і бактэрыяносьбіты. Хварэюць буйн. раг. жывёла, авечкі, радзей інш. жвачныя. Пры П. пагаршаецца апетыт, настае вяласць, анемія слізістых абалонак, панос, змардаванне і інш.
т. 12, с. 91
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
неду́г м. хваро́ба, -бы ж., не́мач, -чы ж.; (слабость) сла́басць, -ці ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пова́льный пава́льны;
пова́льный о́быск пава́льны во́быск (разг. во́бшук);
пова́льная боле́знь пава́льная хваро́ба.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
зара́злівы прям., перен. зарази́тельный;
~вая хваро́ба — зарази́тельная боле́знь;
з. смех — зарази́тельный смех
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
каро́ста, -ы, ДМ -сце, ж.
Заразная хвароба скуры ў чалавека і жывёл, якая суправаджаецца моцным свербам.
|| прым. каро́ставы, -ая, -ае.
○
Кароставы клешч — паразіт жывёльнага паходжання, які з’яўляецца ўзбуджальнікам каросты.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)