шыхт, -у, М шы́хце, мн. -ы, -аў, м.

Тое, што і строй¹ (у 1 знач.).

Стаць (паставіць) у ш.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прэадапта́цыя

(ад лац. prae = спераду + адаптацыя)

з’яўленне ў арганізме жывёл і раслін прымет, якія не маюць першаснага прыстасавальнага значэння, але ў змененых умовах існавання могуць стаць карыснымі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

оживи́ться в разн. знач. ажыві́цца, стаць жва́вым;

рабо́та оживи́лась рабо́та ажыві́лася;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сбо́ку нареч. збо́ку;

стать сбо́ку стаць збо́ку;

вид сбо́ку від збо́ку.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

переуплотни́ться

1. пераўшчыльні́цца;

2. (стать слишком твёрдым) стаць залі́шне (занадта) цвёрдым;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хвати́ть​II сов., безл. (быть достаточным) хапі́ць; стаць; см. хвата́ть​II.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

toe the line

а) стаць на ста́ртавую лі́нію

б) трыма́цца пра́вілаў

в) стро́га падпара́дкавацца дактры́не

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

апага́ніцца, ‑нюся, ‑нішся, ‑ніцца; зак.

1. Стаць брудным, паганым.

2. перан. Стаць апаганеным. Душа апаганілася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апо́шліцца, ‑ліцца; зак.

1. Стаць пошлым, нікчэмным, вульгарным.

2. Стаць збітым, зацяганым ад частага ўжывання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ачалаве́чыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак.

Стаць падобным на чалавека, набыць уласцівасці чалавека. // Стаць чалавечным, гуманным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)