сейсмаста́нцыя

(ад сейсма- + станцыя)

спецыяльнае збудаванне з апаратурай для прыёму і рэгістрацыі сейсмічных хваляў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пало́ннік, ‑а, м.

Разм. Чалавек, які знаходзіцца ў палоне (у 1 знач.), узяты ў палон; палонны. Станцыя канчалася. .. Булякін здаў свайго палонніка дзяжурнаму салдату. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ВЭС,

гл. Ветраэлектрычная станцыя.

т. 4, с. 337

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГЭС,

гл. Гідраэлектрычная станцыя.

т. 5, с. 553

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АТС,

гл. Аўтаматычная тэлефонная станцыя.

т. 2, с. 80

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

railway [ˈreɪlweɪ] n. BrE чыгу́нка;

a railway time-table раскла́д цягніко́ў;

a railway station чыгу́начная ста́нцыя;

a railway junction чыгу́начны ву́зел

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

трэцякла́сны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да памяшканняў, месц трэцяга класа на транспарце. Трэцякласная станцыя. Трэцякласны вагон.

2. Разм. Невысокай якасці, малазначны, пасрэдны. Трэцякласны мастак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тупико́вый (от тупи́к) тупіко́вы;

тупико́вая у́лица тупіко́вая ву́ліца;

тупико́вая ста́нция ж.-д. тупіко́вая ста́нцыя.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

сілкава́льны тех. пита́тельный;

~ная ста́нцыя — пита́тельная ста́нция;

с. кла́пан — пита́тельный кла́пан;

~ная по́мпа — пита́тельный насо́с

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тупіко́вы в разн. знач. тупико́вый;

~вая ву́ліца — тупико́вая у́лица;

~вая ста́нцыя — ж.-д. тупико́вая ста́нция

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)