heated [ˈhi:tɪd] adj.

1. узбу́джаны, разгара́чаны (пра чалавека); гара́чы, заўзя́ты (пра спрэчку)

2. нагрэ́ты (пра пакой, будынак і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sublet [ˌsʌbˈlet] v. здава́ць у паднаём, перадава́ць у субарэ́нду;

sublet a room to a friend здава́ць пако́й ся́бру (у субарэнду)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

sweeten [ˈswi:tn] v.

1. падсало́джваць; станаві́цца сало́дкім

2. асвяжа́ць sweeten the room праве́трываць пако́й

sweeten the pill падсаладзі́ць пілю́лю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

parlor

[ˈpɑ:rlər]

n.

1) гасьцёўня f.; гасьці́ны пако́й, агу́льны пако́й

2) атэлье́ n., indecl., кабінэ́т -у m.

a beauty parlor — салён прыгажо́сьці, касмэты́чны кабінэ́т

parlor car — пасажы́рскі ваго́н з выго́дамі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

падбадзёрлівы, ‑ая, ‑ае.

Разм. Які надае ўпэўненасць, сілу, падымае настрой. Падбадзёрлівы тон. □ Халоднае золкае паветра ўварвалася ў пакой, прынёсшы з сабой непаўторныя пахі вясны — свежыя, падбадзёрлівыя, поўныя неспакою, абнаўлення. Шыцік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

будзі́льнік, ‑а, м.

Гадзіннік са спецыяльным заводам для падачы званка ў патрэбны час. Несцяровіч вярнуўся ў пакой. .. Павесіў трубку, навёў будзільнік на сем гадзін раніцы і кінуўся ў пасцель. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскамандзіро́вачны, ‑ая, ‑ае.

1. Спец. Які мае адносіны да раскамандзіроўкі, прызначаны для яе. Раскамандзіровачны пакой.

2. у знач. наз. раскамандзіро́вачная, ‑ай, ж. Разм. Тое, што і раскамандзіроўка (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Гмах ’вялікі будынак’ (БРС). Слова гэта было ўжо ў ст.-бел. мове. Параўн. кгмахъ, гмахъ, дмахъ (з XVI ст.) ’будынак, пакой’ (гл. Булыка, Запазыч.). Крыніцай слова з’яўляецца польск. gmach ’вялікі будынак’, таксама ’кватэра’ (а гэта з ням., дакладней, с.-в.-ням. gemach). Гл. Слаўскі, 1, 297.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́чысціць säubern vt, ptzen vt; rinigen vt (вопратку); usbürsten vt, bbürsten vt (шчоткай); rein mchen vt (пакой, кватэру); usradieren (гумкай)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

праве́трыцца, -руся, -рышся, -рыцца; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Ачысціцца ад дрэннага паветра прытокам свежага; прасушыцца на ветры.

Пакой добра праветрыўся.

Зерне праветрылася.

2. Асвяжыцца, пабыць на свежым паветры.

3. перан. Развеяцца, набрацца новых уражанняў, заняцца чым-н. дзеля адпачынку, забавы (разм.).

Трэба паехаць у падарожжа, каб п.

|| незак. праве́трывацца, -аюся, -аешся, -аецца.

|| наз. праве́трыванне, -я, н. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)