самы тонкі электрод у канцы ўчастка электрычнага ланцуга; выкарыстоўваецца ў медыцыне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ано́д
(гр. anodos = пад’ём, узыходжанне)
электрод з дадатным зарадам (проціл.катод).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антыкато́д
(ад анты- + катод)
дадатны электрод рэнтгенаўскай трубкі, размешчаны супраць катода.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
като́д
(гр. kathodos = шлях уніз)
фіз.электрод з адмоўным зарадам (проціл.анод).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ІГНІТРО́Н [ад лац. ignis агонь + (элек)трон],
кіроўны ртутны вентыль з дапаможным пускавым электродам. Дапаможны электрод дазваляе кіраваць пачаткам запальвання асн. дугі і мяняць сярэдняе значэнне сілы току ад найб. да нуля. Выкарыстоўваецца ў магутных выпрамніках току прамысл. частаты, электрапрыводах, зварачных апаратах, цягавых падстанцыях і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
carbon
[ˈkɑ:rbən]
n.
1) Chem. вугляро́д -у m.
2) Electr. ву́галь -ю m., ву́гальны электро́д
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ано́д
(гр. anodos = пад’ём, узыходжанне)
фіз.электрод з дадатным зарадам (проціл.катод).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ЛЕКЛАНШЭ́ ЭЛЕМЕ́НТ,
першасны гальванічны элемент, у якім дадатны электрод зроблены з дыаксіду марганцу (з дабаўкай графіту і сажы), адмоўны — з цынку, а электралітам служыць водны раствор хларыду амонію або іншых хларыдаў (калію, магнію, кальцыю). Пачатковае напружанне 1,4—1,6 В. Л.э. — найб. зручныя хімічныя крыніцы току, выкарыстоўваюцца ў электронных гадзінніках, радыёапаратуры, цацках і інш. Вынайдзены ў 1865 франц. вучоным Ж.Лекланшэ.