glottis [ˈglɒtɪs] n. anat. галасава́я шчы́ліна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зазо́р, ‑у, м.

Спец. Прамежак, шчыліна паміж прылеглымі паверхнямі. Павялічыць зазор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замо́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да замка; замковы ​1. Замочная шчыліна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

працёк, ‑у, м.

Прабоіна, шчыліна, праз якую працякае вадкасць. Працёк у бочцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падваро́тня, -і, мн. -і, -яў, ж.

1. Шырокая шчыліна паміж варотамі і зямлёй.

2. Дошка, якая закрывае гэту шчыліну.

3. Праём у сцяне дома для праезду, праходу.

Забегчы ў падваротню.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

галасавы́ голосово́й;

○ ~вы́я звя́зкі — голосовы́е свя́зки;

~ва́я шчы́ліна — голосова́я щель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

aperture [ˈæpətʃə] n. fml адту́ліна, дзі́рка; шчы́ліна

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

loophole [ˈlu:phəʊl] n. шчы́ліна, прала́з (у законе)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ПАНО́РЫ (сербскахарвацкае),

натуральныя адтуліны (шчыліна, калодзеж, канал) на паверхні закарставанага масіву (на дне карставай варонкі, западзіны і інш.). Паглынаюць і адводзяць на глыбіню дажджавую, талую снегавую і рачную ваду.

т. 12, с. 49

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

fissure [ˈfɪʃə] n. шчы́ліна; трэ́шчына (у скале, зямлі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)