то́ўхаць

‘штурхаць, пхнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. то́ўхаю то́ўхаем
2-я ас. то́ўхаеш то́ўхаеце
3-я ас. то́ўхае то́ўхаюць
Прошлы час
м. то́ўхаў то́ўхалі
ж. то́ўхала
н. то́ўхала
Загадны лад
2-я ас. то́ўхай то́ўхайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час то́ўхаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

толка́ть несов.

1. шту́рхаць; пхаць, пхнуць;

толка́ть кого́-л. ло́ктем шту́рхаць каго́-не́будзь ло́кцем;

толка́ть пе́ред собо́й та́чку пхаць (пхнуць) пе́рад сабо́й та́чку;

2. спорт. шту́рхаць;

толка́ть ядро́ шту́рхаць ядро́;

3. перен. (побуждать к чему-л.) заахво́чваць (да чаго-небудзь), наво́дзіць (на што-небудзь), падбіва́ць (на што-небудзь);

толка́ть на мысль наво́дзіць на ду́мку;

толка́ть на преступле́ние падбіва́ць на злачы́нства;

◊

толка́ть в про́пасть шту́рхаць у про́рву (бе́здань);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дато́ўхваць

‘штурхаць каго-небудзь, што-небудзь кароткімі, рэзкімі рухамі, дасягаючы чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дато́ўхваю дато́ўхваем
2-я ас. дато́ўхваеш дато́ўхваеце
3-я ас. дато́ўхвае дато́ўхваюць
Прошлы час
м. дато́ўхваў дато́ўхвалі
ж. дато́ўхвала
н. дато́ўхвала
Загадны лад
2-я ас. дато́ўхвай дато́ўхвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дато́ўхваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перато́ўхваць

‘штурхаць каго-небудзь, што-небудзь кароткім, рэзкім рухам з аднаго месца ў іншае’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перато́ўхваю перато́ўхваем
2-я ас. перато́ўхваеш перато́ўхваеце
3-я ас. перато́ўхвае перато́ўхваюць
Прошлы час
м. перато́ўхваў перато́ўхвалі
ж. перато́ўхвала
н. перато́ўхвала
Загадны лад
2-я ас. перато́ўхвай перато́ўхвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перато́ўхваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шаро́хаць

‘варушыць, выграбаць што-небудзь (шарохаць салому); штурхаць, тузаць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шаро́хаю шаро́хаем
2-я ас. шаро́хаеш шаро́хаеце
3-я ас. шаро́хае шаро́хаюць
Прошлы час
м. шаро́хаў шаро́халі
ж. шаро́хала
н. шаро́хала
Загадны лад
2-я ас. шаро́хай шаро́хайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шаро́хаючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

szturchać

незак. штурхаць; падштурхоўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

yank [jæŋk] v. infml

1. рваць, вырыва́ць (рэзка)

2. ту́заць; рэ́зка шту́рхаць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

schúbsen vt дыял., разм. штурха́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

popychać

незак. штурхаць, пхаць, піхаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

штурх, выкл. у знач. вык.

Разм. Ужываецца паводле знач. дзеясл. штурхаць — штурхнуць і штурхацца. Раптам нехта штурх у бок: — А, папаўся, галубок! Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)