Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
абсма́лены, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад абсмаліць 1.
2.узнач.прым. Які падпаў пад дзеянне агню, полымя, сонца. Вакзал стаяў, як шкілет: без вокан, без страхі, абсмалены, абкураны.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хо́рда, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.
Спец.
1. Прамая, якая злучае дзве кропкі крывой лініі.
2. Восевы шкілет у выглядзе пругкага эластычнага цяжа, спінная струна (у некаторых жывёл і ў зародка чалавека).
[Грэч. chordē — струна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
rake1[reɪk]n. гра́блі;
a croupier’s rake лапа́тка круп’е́
♦
as lean/as thin as a rake худы́ як шкіле́т; сухі́ як шчэ́пка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ха́ркаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм. Кашляючы, выплёўваць макроту. [Тубі] добра памятаў свайго бацьку. Чорны, худы, як шкілет, і ўсё харкае крывёю.Маўр.Хлапчук скурчыўся, бы з жывата вырывала апошнія шлункі, пачаў адплёўвацца, харкаць.Паўлаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
szkielet, ~u
м.
1.шкілет;
2. касцяк, каркас
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
skeleton
[ˈskelɪtən]1.
n.
1)
а) шкіле́т -а m.
б) ра́кавінка (малю́ска)
2) шкіле́т -а m. (пра худо́га чалаве́ка)
3) карка́с -а m.
the steel skeleton of a building — стальны́ карка́с буды́ніны
4) на́кід, плян -у m.
2.
adj.
1) як шкіле́т, шкіле́тны
2) Figur. паме́ншаны, частко́вы
a skeleton crew — скаро́чаны экіпа́ж
•
- skeleton in the closet
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
skeleton[ˈskelɪtn]n.
1.шкіле́т, касця́к; карка́с;
He is reduced to a skeleton. Ад яго застаўся адзін шкілет.
2. на́кід, план, эскі́з;
the skeleton of a lecture канспе́кт ле́кцыі;
the skeleton of a play канва́ п’е́сы;
a skeleton map ко́нтурная ка́рта
3. мініма́льная ко́лькасць (чаго-н.)
♦
a skeleton in the cupboardBrE, infml сяме́йная таямні́ца, яка́я хава́ецца ад і́ншых
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Knóchengerüstn -(e)s, -
1) шкіле́т
2) перан. касця́к, стры́жань
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ГЕЛІЯЛІТАІДЭ́І (Heliolitoidea),
падклас вымерлых каланіяльных беспазваночных жывёл кл. каралавых паліпаў. 3 атр., 8 сям., 30 родаў. Жылі ў сярэднім ардовіку — сярэднім дэвоне на мелкаводдзі амаль усіх мораў зямнога шара. На Беларусі мноства знаходак вядома з верхнесілурыйскіх адкладаў на ПдЗ (Падляска-Брэсцкая ўпадзіна), значна радзей трапляюцца ў інш. рэгіёнах (паўн. схіл Бел. антэклізы).
Мелі масіўны вапняковы шкілет, які складаўся з круглых трубак (каралітаў), поласць кожнага была падзелена шматлікімі папярочнымі днішчамі; унутры 12 верт. перагародак (септаў). Паміж каралітамі знаходзіўся прамежкавы шкілет (цэненхіма) з вапняковых пузыркоў (дысепіментаў), трубачак (сіфонапораў) або верт. слупкоў (трабекулаў). Па рэштках геліялітаідэяў вызначаюць узрост палеазойскіх адкладаў.