четвёрка ж.

1. в разн. знач. чацвёрка, -кі ж.;

получи́ть четвёрку на экза́мене атрыма́ць чацвёрку на экза́мене (іспы́це);

весёлая четвёрка ребя́т вясёлая чацвёрка дзяце́й;

2. (лошадей) чацвярня́, -ні́ ж., чацвяры́к, род. чацверыка́ м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

czwórka

czwórk|a

ж.

1. чацвёрка;

maszerować ~ami — маршыраваць (ісці строем; шыхтом) па чатыры;

leżeć pokotem we ~ę — ляжаць упокат (покатам) учатырох (учацвярых);

2. чацвярык (коней)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)