Змена пакаленняў, гл. Чаргаванне пакаленняў

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

oboczność

ж. грам. чаргаванне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

АЛЬТЭРНА́ЦЫЯ (лац. alternatio),

тое, што чаргаванне гукаў.

т. 1, с. 286

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

alternacja

ж. лінгв. чаргаванне; альтэрнацыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gradation [grəˈdeɪʃn] n.

1. fml града́цыя

2. дзяле́нне на шкале́

3. ling. чаргава́нне гало́сных, абла́ут

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vowel [ˈvaʊəl] n. ling. гало́сны гук; гало́сная лі́тара;

vowel gradation абля́ўт, марфалагі́чна абумо́ўленае чаргава́нне гало́сных

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

субальтэрна́цыя

(ад суб- + лац. alternatio = чаргаванне, змена)

падпарадкаванасць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Áblaut m -s, -e грам. чаргава́нне гало́сных; абля́ут

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przegłos, ~u

м. лінгв. перагаласоўка; чаргаванне галосных

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

interchange​1 [ˈɪntətʃeɪndʒ] n.

1. абме́н;

interchange of ideas абме́н ду́мкамі

2. перастано́ўка; заме́на; чаргава́нне

3. tech. (тра́нспартны) раз’е́зд

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)