челове́чески нареч. па-чалаве́чы; (по-людски) па-лю́дску;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

the species

род чалаве́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

człowieczy

чалавечы, людскі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

всепроника́ющий прил. усёпраніка́льны;

всепроника́ющий челове́ческий ум усёпраніка́льны чалаве́чы ро́зум.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ménschlich

1. a чалаве́чы, гума́нны;

nach ~em Erméssen як падка́звае чалаве́чы ро́зум;

Írren ist ~ чалаве́ку ўласці́ва памыля́цца

2. adv гума́нна, па-чалаве́чы, па-лю́дску

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mánnshoch a, adv вышынёй з чалаве́чы рост

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ménschengeschlecht n -(e)s, -er чалаве́чы [людскі́] род

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рата́й, ‑я, м.

Уст. Араты. На сонцы пабліскваюць рэйкі. І хоць бы дзе след чалавечы. Нідзе ні ратая, ні жнейкі. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эмпіры́я, ‑і, ж.

Кніжн.

1. Чалавечы вопыт, успрыманне знешняга свету органамі пачуццяў.

2. Назіранне ў натуральных умовах у адрозненне ад эксперыменту.

[Ад грэч. empeiría — вопыт.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

карцёжніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да карцёжніка, карцёжнікаў. Ураднік палічыў, што чалавечы доўг ім выканан, і далучыўся да карцёжніцкага гуртка. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)