РАКЕ́ТНАЕ ПА́ЛІВА,
паліва для ракетных рухавікоў рэчыва ці сукупнасць рэчываў, якія выкарыстоўваюцца ў ракетных рухавіках у якасці крыніцы энергіі і рабочага цела для стварэння рухальнай сілы.
Паводле прызначэння і тыпу рухавікоў адрозніваюць вадкае, гелепадобнае, цвёрдае, гібрыднае (двухкампанентнае Р.п., у якім адзін кампанент цвёрды, другі — вадкі). Найб. пашырана Р.п. вадкае і цвёрдае. Вадкае Р.п. бывае адна-. двух- і шматкампанентнае. Двухкампанентнае мае гаручае (вадкі вадарод, газу, дыметылгідразін і інш.) і акісляльнік (вадкія кісларод, фтор, хлор, тэтрааксід дыазоту і інш.). Цвёрдае Р.п. падзяляюць на балістычнае (гл. Балістыты) і сумесевыя цвёрдыя Р.п. (гл. Порах). Цвёрдае Р.п., у адрозненне ад вадкага, можа захоўвацца доўгі час (не патрабуецца папярэдняя запраўка рухавіка перад стартам). Выкарыстоўваюць Р.п. ў касм., авіяц., ваен. і інш. галінах тэхнікі.
т. 13, с. 282
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
цэлуло́ід, ‑у, М ‑дзе, м.
Цвёрдае пластычнае лёгкае на загаранне рэчыва з цэлюлозы.
[Ад лац. cellula — клетка і грэч. eidos — від.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
крышта́ль, ‑я, м.
Цвёрдае цела, якое мае натуральную форму мнагагранніка. Крышталі кварцу. Крышталі солі.
[Грэч. krystallos.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
распла́віць, ‑плаўлю, ‑плавіш, ‑плавіць; зак., што.
Нагрэўшы, цвёрдае зрабіць вадкім. Расплавіць волава. Расплавіць лёд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
па́нцыр, -а, мн. -ы, -аў, м.
1. Металічнае адзенне для засцярогі тулава ад удараў халоднай зброі (уст.).
Рыцары ў панцырах.
2. Цвёрдае покрыва некаторых жывёлін.
Чарапашы п.
|| прым. па́нцырны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
метэары́т, ‑а, М ‑рыце, м.
Цвёрдае цела касмічнага паходжання, якое ўпала на Зямлю з міжпланетнай прасторы.
[Ад грэч. metéōros — які лунае ў паветры.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пек, ‑у, м.
Спец. Густое вязкае або цвёрдае рэчыва чорнага колеру, якое застаецца пасля перагонкі дзёгцю або смалы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
solid1 [ˈsɒlɪd] n.
1. phys. цвёрдае це́ла
2. pl. solids цвёрдая е́жа
3. math. геаметры́чнае це́ла
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
герма́ній, ‑ю, м.
Хімічны элемент, цвёрдае рэчыва шэра-белага колеру з металічным бляскам, адзін з найбольш каштоўных паўправадніковых матэрыялаў.
[Лац. germanium.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жэ́мчуг, -у, мн. -і, -аў, м.
Цвёрдае рэчыва, якое здабываецца з ракавін некаторых малюскаў і мае форму зярнят і шарыкаў белага, ружовага (радзей чорнага) колеру, ужыв. як каштоўнае ўпрыгожанне.
Нітка жэмчугу.
|| прым. жамчу́жны, -ая, -ае.
Ж. промысел.
Жамчужнае зерне.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)