паніхі́да

(с.-гр. pannychida = усяночная)

хрысціянская царкоўная служба па нябожчыку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ве́ра, -ы, ж.

1. Упэўненасць у кім-, чым-н.

В. ў свае сілы.

В. ў людзей.

2. Перакананне ў існаванні звышнатуральных сіл.

В. ў Бога.

3. Тое, што і рэлігія.

Хрысціянская в.

Чалавек другой веры.

◊

Браць (узяць) на веру (разм.) — верыць, давяраць (паверыць, даверыць) без доказаў.

Верай і праўдай (служыць) — аддана, чэсна.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паніхі́да

(гр. pannychida = усяночная)

хрысціянская царкоўная служба па нябожчыку.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

візанты́йска-хрысція́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. візанты́йска-хрысція́нскі візанты́йска-хрысція́нская візанты́йска-хрысція́нскае візанты́йска-хрысція́нскія
Р. візанты́йска-хрысція́нскага візанты́йска-хрысція́нскай
візанты́йска-хрысція́нскае		 візанты́йска-хрысція́нскага візанты́йска-хрысція́нскіх
Д. візанты́йска-хрысція́нскаму візанты́йска-хрысція́нскай візанты́йска-хрысція́нскаму візанты́йска-хрысція́нскім
В. візанты́йска-хрысція́нскі (неадуш.)
візанты́йска-хрысція́нскага (адуш.)		 візанты́йска-хрысція́нскую візанты́йска-хрысція́нскае візанты́йска-хрысція́нскія (неадуш.)
візанты́йска-хрысція́нскіх (адуш.)
Т. візанты́йска-хрысція́нскім візанты́йска-хрысція́нскай
візанты́йска-хрысція́нскаю		 візанты́йска-хрысція́нскім візанты́йска-хрысція́нскімі
М. візанты́йска-хрысція́нскім візанты́йска-хрысція́нскай візанты́йска-хрысція́нскім візанты́йска-хрысція́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асве́тніцка-хрысція́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асве́тніцка-хрысція́нскі асве́тніцка-хрысція́нская асве́тніцка-хрысція́нскае асве́тніцка-хрысція́нскія
Р. асве́тніцка-хрысція́нскага асве́тніцка-хрысція́нскай
асве́тніцка-хрысція́нскае		 асве́тніцка-хрысція́нскага асве́тніцка-хрысція́нскіх
Д. асве́тніцка-хрысція́нскаму асве́тніцка-хрысція́нскай асве́тніцка-хрысція́нскаму асве́тніцка-хрысція́нскім
В. асве́тніцка-хрысція́нскі (неадуш.)
асве́тніцка-хрысція́нскага (адуш.)		 асве́тніцка-хрысція́нскую асве́тніцка-хрысція́нскае асве́тніцка-хрысція́нскія (неадуш.)
асве́тніцка-хрысція́нскіх (адуш.)
Т. асве́тніцка-хрысція́нскім асве́тніцка-хрысція́нскай
асве́тніцка-хрысція́нскаю		 асве́тніцка-хрысція́нскім асве́тніцка-хрысція́нскімі
М. асве́тніцка-хрысція́нскім асве́тніцка-хрысція́нскай асве́тніцка-хрысція́нскім асве́тніцка-хрысція́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

іўдзе́я-хрысція́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. іўдзе́я-хрысція́нскі іўдзе́я-хрысція́нская іўдзе́я-хрысція́нскае іўдзе́я-хрысція́нскія
Р. іўдзе́я-хрысція́нскага іўдзе́я-хрысція́нскай
іўдзе́я-хрысція́нскае		 іўдзе́я-хрысція́нскага іўдзе́я-хрысція́нскіх
Д. іўдзе́я-хрысція́нскаму іўдзе́я-хрысція́нскай іўдзе́я-хрысція́нскаму іўдзе́я-хрысція́нскім
В. іўдзе́я-хрысція́нскі (неадуш.)
іўдзе́я-хрысція́нскага (адуш.)		 іўдзе́я-хрысція́нскую іўдзе́я-хрысція́нскае іўдзе́я-хрысція́нскія (неадуш.)
іўдзе́я-хрысція́нскіх (адуш.)
Т. іўдзе́я-хрысція́нскім іўдзе́я-хрысція́нскай
іўдзе́я-хрысція́нскаю		 іўдзе́я-хрысція́нскім іўдзе́я-хрысція́нскімі
М. іўдзе́я-хрысція́нскім іўдзе́я-хрысція́нскай іўдзе́я-хрысція́нскім іўдзе́я-хрысція́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

правасла́ўна-хрысція́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. правасла́ўна-хрысція́нскі правасла́ўна-хрысція́нская правасла́ўна-хрысція́нскае правасла́ўна-хрысція́нскія
Р. правасла́ўна-хрысція́нскага правасла́ўна-хрысція́нскай
правасла́ўна-хрысція́нскае		 правасла́ўна-хрысція́нскага правасла́ўна-хрысція́нскіх
Д. правасла́ўна-хрысція́нскаму правасла́ўна-хрысція́нскай правасла́ўна-хрысція́нскаму правасла́ўна-хрысція́нскім
В. правасла́ўна-хрысція́нскі (неадуш.)
правасла́ўна-хрысція́нскага (адуш.)		 правасла́ўна-хрысція́нскую правасла́ўна-хрысція́нскае правасла́ўна-хрысція́нскія (неадуш.)
правасла́ўна-хрысція́нскіх (адуш.)
Т. правасла́ўна-хрысція́нскім правасла́ўна-хрысція́нскай
правасла́ўна-хрысція́нскаю		 правасла́ўна-хрысція́нскім правасла́ўна-хрысція́нскімі
М. правасла́ўна-хрысція́нскім правасла́ўна-хрысція́нскай правасла́ўна-хрысція́нскім правасла́ўна-хрысція́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Трыёдзь ‘хрысціянская богаслужэбная кніга, у якой змешчаны трохпесенныя каноны’ (ТСБМ), ст.-бел. треодь, триодь (1494 г., ГСБМ), стараж.-рус. триодь (з 1200 г.). З с.-грэч. τριώδιον ‘тры песні’ (Фасмер, 4, 103).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

АБРАНТО́ВІЧ (Фабіян) (14.9.1884, Навагрудак — 1940),

бел. рэлігійны і грамадскі дзеяч. Магістр тэалогіі (1909), д-р філасофіі (1912). Скончыў Пецярбургскую акадэмію (1909), вучыўся ў каталіцкім ун-це ў Лувене (Бельгія). З 1914 выкладаў філасофію ў Петраградскай духоўнай акадэміі. Адзін з заснавальнікаў бел. хрысціянскага руху і яго саюза «Хрысціянская дэмакратычная злучнасць» (гл. ў арт. Беларуская хрысціянская дэмакратыя). Ініцыятар правядзення ў Мінску з’езда бел. каталіцкага духавенства (1917). З 1918 рэктар Мінскай духоўнай семінарыі (выкладаў і служыў імшу на бел. мове). З 1921 прэлат пінскай капітулы, з 1926 у Друйскім кляштары айцоў марыянаў. З 1928 вёў місіянерскую дзейнасць сярод рас. эміграцыі ў г. Харбін. У 1939 вярнуўся на Беларусь, дзе арыштаваны сав. ўладамі і зняволены ў турму ў Львове; пазней высланы ў Расію.

Г.​В.​Бабкін.

Ф.Абрантовіч.

т. 1, с. 39

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

э́ра, -ы, мн. э́ры, эр, ж.

1. Сістэма летазлічэння, якая вядзе свой пачатак ад пэўнага моманту.

Хрысціянская, або новая, наша, э. пачынаецца з даты нараджэння Ісуса Хрыста.

2. Вялікі гістарычны перыяд, які карэнным чынам адрозніваецца ад папярэдняга.

Э. касманаўтыкі.

3. Самы вялікі храналагічны падзел, значны этап у геалагічнай гісторыі Зямлі (спец.).

Палеазойская э.

Мезазойская э.

Кайназойская э.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)