wzmocnić się
зак.
1. узмацніцца, умацавацца ;
2. падмацавацца
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
узмацне́ ць , -е́ ю, -е́ еш, -е́ е; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Узмацніцца, павялічыцца ў сіле, стаць больш трывалым.
Вецер узмацнеў.
Голас узмацнеў.
Лёд узмацнеў.
2. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Стаць больш моцным (у 6 знач. ), умацавацца .
Гаспадарка ўзмацнела.
3. Стаць больш здаровым, вынослівым.
За лета дзеці ўзмацнелі.
|| наз. узмацне́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
foothold
[ˈfʊthoʊld]
n.
1) апо́ ра f. і́ )
2) пункт апо́ ры, апо́ рны пункт
to gain (have) a foothold — стаць цьвёрдай наго́ й; умацава́ цца , замацава́ цца
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
усталява́ цца , -лю́ юся, -лю́ ешся, -лю́ ецца; -лю́ йся; зак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Надзейна ўстанавіцца, умацавацца , зрабіцца ўстойлівым, наступіць.
Улада ўсталявалася.
Зіма ўсталявалася.
Усталявалася цішыня.
2. Асесці, уладкавацца дзе-н.
Ён усталяваўся на новым месцы.
3. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Наладзіцца, замацавацца, стаць звычаем, традыцыяй.
Паміж імі ўсталяваліся добрыя адносіны.
У нас ужо ўсталявалася такая традыцыя.
|| незак. усталёўвацца , -аюся, -аешся, -аецца.
|| наз. усталява́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
укарані́ ць , ‑раню, ‑рэніш, ‑раніць; зак. , што .
1. Пасадзіўшы, даць прарасці, умацавацца каранямі ў глебе. Укараніць атожылкі.
2. перан. Садзейнічаць трываламу замацаванню чаго‑н. у практыцы; заставіць што‑н. увайсці ў быт, свядомасць і пад. Укараніць гаспадарчы разлік. □ Прапанову наладчыка ўхвалілі і ўкаранілі ў вытворчасць. «Звязда» .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
умацо́ ўвацца несов.
1. в разн. знач. я́ ться; (твёрдо обосновываться — ещё ) утвержда́ ться; (становиться прочным, надёжным — ещё ) упро́ чиваться; см. умацава́ цца ;
2. страд. я́ ться; упро́ чиваться; см. о́ ўваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
упро́ читься умацава́ цца , замацава́ цца; усталява́ цца;
его́ положе́ ние упро́ чилось яго́ стано́ вішча ўмацава́ лася;
за ним упро́ чилась репута́ ция прекра́ сного докла́ дчика за ім замацава́ лася рэпута́ цыя до́ брага дакла́ дчыка;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
умацава́ нне , ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. умацаваць і умацавацца .
2. Абарончае збудаванне; месца, дзе ўзведзены такія збудаванні. На світанні, пакінуўшы траншэі на ўзлеску, пяхота ўслед за танкамі рванулася цераз поле на варожыя ўмацаванні. «Звязда» . Частка пасада, якая была побач з дзядзінцам, .. акружалася другой лініяй умацаванняў і называлася акольным горадам, або астрогам. Штыхаў .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разві́ цца , -заўю́ ся, -заўе́ шся, -заўе́ цца; -звіўся, -звіла́ ся, -ло́ ся; зак.
1. Раскруціцца, расплесціся (пра што-н. звітае, завітае).
Вяроўка развілася.
2. Распусціцца (пра пупышкі, кветкі і пад. ).
З прыходам цяпла дрэўца прыгожа развілося.
Тады каза разжывецца, як куст разаўецца (прыказка).
3. Відазмяняючыся, знаходзячыся ў працэсе росту, дасягнуць вышэйшай або пэўнай стадыі развіцця.
Усходы добра развіліся.
4. Дайсці да высокай ступені дасканаласці, высокага ўзроўню, найбольшай сілы.
Шырока развілася сучасная літаратура.
Здольнасці развіліся.
5. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Стаць мацнейшым, умацавацца , памацнець.
Мускулы развіліся.
6. Паступова павялічваючыся, узмацняючыся, дайсці да значнай ступені.
З гары развілася вялікая скорасць.
|| незак. развіва́ цца , -а́ ецца.
|| наз. развіццё , -я́ , н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
umocnić się
umocni|ć się
зак. умацавацца ; узмацніцца; усталявацца;
~ła się w przekonaniu, że ... — яна ўмацавалася ў перакананні, што...
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)