шрубава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; незак., што.

1. Рабіць на чым‑н. шрубавую нарэзку. Шрубаваць стрыжань.

2. Укручваць або выкручваць шрубу.

3. Злучаць, змацоўваць што‑н. трубамі. Шрубаваць дошкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

éinrollen vt скру́чваць тру́бкай [у тру́бку]; укру́чваць, заго́ртваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

оку́тывать несов.

1. аху́тваць, ахіна́ць, укру́чваць;

2. перен. аху́тваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wkręcać

незак.

1. укручваць;

2. разм. упіраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ввёртывать несов.

1. (ввинчивать) укру́чваць;

2. (слово, замечание) разг. устаўля́ць (сло́ва);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

umwíckeln II vt (mit D) укру́чваць, абкру́чваць, абмо́тваць (чым-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

окру́чивать несов. абкру́чваць; (завёртывать) заго́ртваць, укру́чваць (у што); (обвёртывать) абго́ртваць, абвіна́ць; (обматывать) абмо́тваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шрубава́ць

1. тэх. Gewínde schnéiden*;

2. (укручваць) zúschrauben vt, éine Schráube ánziehen*;

2. (выкручваць) lósschrauben аддз. vt; die Schráube lóckern (паслабіць, адпусціць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

укру́чванне ср.

1. вви́нчивание, ввёртывание, вкру́чивание;

2. заку́тывание, завёртывание; уку́тывание; обма́тывание;

3. убавле́ние;

4. зама́тывание;

5. прост. зама́тывание, зажи́ливание;

1-5 см. укру́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обвора́чивать несов. (чем) абвіна́ць, абго́ртваць; (во что) укру́чваць, завіна́ць, заго́ртваць; (книгу, тетрадь и т. п.) абго́ртваць, абклада́ць, абкла́дваць; (обматывать) абкру́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)