пра каго́-што, што да каго́-чаго́, у дачыне́ньні да каго́-чаго́
concerning me — што ты́чыцца мяне́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Рмаць ’надрывацца’, ’раззлавацца, выйсці з сябе’: не рмі́ся! (паўн.-усх., КЭС). Паводле Дабравольскага (Дабр., Этн., 4, 677), з рваць. Аднак гэта можна дапусціць толькі ў адносінах да лексемы з першым значэннем ’надрывацца’. Што ж тычыцца другога — да рус.рни́ться ’быць злым, злавацца’, ст.-рус.рняти ’злавацца, крыўдаваць’ (1539), рнитися ’тс’ (1517). Да рынуцца (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ме́сячны
1. Mónats-; mónatlich (штомесячны);
ме́сячны тэ́рмін Mónatsfrist f -, ein Mónat Zeit;
2. (які тычыцца нябеснага цела) Mond-;
3.:
ме́сячныямед.гл. менструацыя
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
dotyczyć
dotycz|yć
незак. датычыць, датычыцца, тычыцца;
to mnie nie ~y — гэта мяне не тычыцца (не датычыцца, не датычыць);
szczegóły ~ące tej sprawy — дэталі, якія адносяцца да гэтай справы
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
odnosić się
odnosi|ć się
незак.
1. адносіцца; ставіцца;
źle się ~ć do kogo — дрэнна ставіцца да каго;
2.тычыцца, датычыцца;
to się ~\ do mnie — гэта мяне тычыцца (датычыцца)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
regard2[rɪˈgɑ:d]v.
1. разгляда́ць, лічы́ць;
They regard him as a hero. Яны лічаць яго героем.
2. лічы́цца
3. паважа́ць
♦
as regards што ты́чыцца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ánbelangenvt (да)ты́чыцца (чаго-н.);
was mich ánbelangt… што да мяне́…
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
It is no concern of mine. Гэта мяне не (да)тычыцца.
3. прадпрые́мства, канцэ́рн
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Тады́шні ’які існаваў задоўга да цяперашняга часу; той’ (ТСБМ, Ласт., Некр. і Байк.), ’тагачасны’ (Касп.). Укр.тоди́шний, тоді́шній, рус.тогда́шний, дыял.тады́шний, тады́шный ’папярэдні, тагачасны; той’, серб.-харв.та̀дашњи̑, славен.tedašnji ’тагачасны’. Да тады (гл.) з інфіксам першапачаткова экспрэсіўнага характару. Параўн. стараж.-рус.тъгдашьнии, тогдашнии ’які быў у той час, тычыцца таго часу’, вядомыя з самых ранніх помнікаў (XI ст., Сразн.), што дазваляе лічыць названыя формы агульнымі для ўсходнеславянскіх і паўднёваславянскіх дыялектаў інавацыямі познепраславянскага перыяду.