кони́ческий кані́чны;

кони́ческое сече́ние мат. кані́чнае сячэ́нне.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

cross section [ˈkrɒsˌsekʃn] n.

1. папяро́чнае сячэ́нне, папяро́чны разрэ́з

2. зрэз

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вівісе́кцыя, ‑і, ж.

Спец. Разрэз цела жывых арганізмаў з навуковай мэтай; жывое сячэнне.

[Ад лац. vivus — жывы і sectio — сячэнне.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ке́сараў уст., книжн. ке́сарев;

○ ~рава сячэ́нне — мед. ке́сарево сече́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

про́фільны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да профілю (у 1, 2 знач.). Профільны контур. Профільнае сячэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

двухтаўро́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае папярочнае сячэнне ў выглядзе дзвюх паралельных палос, злучаных пасярэдзіне перамычкай. Двухтаўровая рэйка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Гарманічнае дзяленне, гл. Залатое сячэнне

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

кані́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да конуса. Канічнае сячэнне. Канічная паверхня.

2. Які мае форму конуса. Канічная колба. Канічная шасцярня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cesarski

імператарскі;

~e cięcie — кесарава сячэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rąbanie

н.

1. сячэнне;

2. рубка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)