фузе́я, ‑і, ж.

Гіст. Крамянёвая гладкаствольная стрэльба.

[Польск. fuzja ад фр. fusil — стрэльба.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цма́каць, -аю, -аеш, -ае; незак.

Прыцмокваць губамі, языком, выказваючы захапленне або незадаволенасць чым-н. —

Ну і стрэльба ж у цябе, браце! — цмакаў бывалы паляўнічы.

|| наз. цма́канне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сна́йпінг, ‑у, м.

Спец. Звышметкая снайперская стрэльба. Школа снайпінгу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адназара́дны, ‑ая, ‑ае.

Які напаўняецца (зараджаецца) адным зарадам. Адназарадная стрэльба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

охо́тничий паляўні́чы;

охо́тничье ружьё паляўні́чая стрэ́льба;

охо́тничья соба́ка паляўні́чы саба́ка.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Лама́нка ’пераломаная паляўнічая стрэльба’ (ТСБМ; іўеў., Сл. паўн.-зах.). Польск. łomaka ’ардынарная паляўнічая стрэльба’. Да лама́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

strzelba

ж. стрэльба, ружжо

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

трохство́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Трохствольная паляўнічая стрэльба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

air gun

1) пнэўматы́чная стрэ́льба

2) пульвэрыза́тар -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

курко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да курка. Курковая спружына. // З курком. Курковая стрэльба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)